Elke branche heeft zijn eigen taal. In de medische wereld word je om de oren geslagen met woorden die beginnen met 'hypo', 'supra' of 'oligo', of eindigen met het onheilspellende ‘ectomie’ of ‘resectie’. In de ICT doen we niet moeilijk als we het hebben over een VPN-connectie, proprietary, win-win of een SOA. De wereld van de tv echter, is een bolwerk van clichés en stopwoorden, die vaak compleet verkeerd gebruikt worden. Afgelopen weekend keek ik op op dringend verzoek van de kids naar Boer Zoekt Vrouw, Popstars en TVOH. Wat een opgave! Ik had me echt voorgenomen om hier doorheen te komen en dat lukte, maar wel met moeite. Als je nagaat dat de gemiddelde 'commercial break' 11 minuten lang is (met de nodige herrie over wat er volgende week op tv komt) en dat die break zo'n beetje elk half uur langstettert, dan kun je je voorstellen dat ik na afloop bekaf was en blij was met mijn rondje buiten met de hond. Wat mij het meest opvalt in al die programma's is het hedendaagse taalgebruik. Vooral de stoplap "zeg maar", komt te pas en veel vaker te onpas voor. Geen zin zonder "zeg maar"! Absoluut nummer 1 ! Op twee:stopwoordje "Echt" Let maar op! Iedereen zegt het ! Nummer 3 is ongetwijfeld de sufste: "heb ik zoiets van". Zodra iemand dat zegt volgt namelijk altijd een soort toneelstukje: ofwel de persoon geeft een citaat van zichzelf, beeld iets uit, of doet een geluidje !! Jaja echt waar!
Het lijkt alsof meeste mensen zich niet meer zonder voornoemde woordjes kunnen uitdrukken. Zeker de generatie van onder de 30 hebben deze stopfrases helemaal opgenomen in hun systeem, ik ben ervan overtuigd dat ze het niet eens meer zelf horen! Nog eentje dan: nummer 4: "Als ik heel eerlijk ben..." Heel veel mensen beginnen hun zin hiermee. Wat bedoelen ze ermee? Dat ze normaal altijd liegen? Of maar een beetje eerlijk zijn? Of dat er nu een bekentenis volgt? Zeker is dat het aanstekelijk werkt. Uitdrukkingen worden massaal door iedereen overgenomen, worden populair, krijgen een hoogtepunt, en na verloop van tijd worden ze opgevolgd door weer nieuwe uitdrukkingen.
De groei van deze stopwoorden lijkt erg veel op de marketing lifecycle a la Geoffrey A. Moore's boek: Crossing the Chasm. Eerst heb je de early adopters, dus de mensen die als één van de eersten de nieuwe uitdrukkingen of woorden gaan gebruiken. Zij worden de visionairs genoemd. Zodra dit aanslaat, dus het wordt echt populair, dan ervaar je dat plotseling iedereen het zegt, alsof ze het al jaren doen ! Denk hierbij aan het politieke succesnummer "het kan niet zo zijn, dat..."! Deze uitdrukkingen worden al snel "mainsteam". Je hoeft er niets voor de doen, het sluipt gewoon in het taalgebruik en iedereen, op straat en op kantoor, jongen en oud, op tv en in de Tweede kamer, zegt het. Maar uiteindelijk houdt het geen stand, verliest het woord langzaam maar zeker zijn charme en wordt het niet meer gebruikt. De popi turbotaal is dus een stukje tijdelijkheidsgebeuren. Iemand die het nog in zijn hoofd haalt om op de basisschool de uitdrukking als "zij hebben verkering" te gebruiken is (volgens Moore) werkelijk conservatief! “Zij is op hem" is de correcte uitdrukking anno 2010!
Nadeel van dit verhaal is dat je er vanaf nu erg alert wordt op stopwoorden. Voor mij is het bijna een obsessie. Echt wel! Je kunt niemand meer horen praten of je hebt zoiets van… Eerlijk waar, let maar op! Zodra je straks met iemand in contact komt, zeg maar voor lunch of zo, dan heb ik zoiets van "brr". Het kan toch niet zo zijn dat hij zo'n stopwoord gaat gebruiken? Als ik heel eerlijk ben is het niet normaal meer! Afijn, ik heb nog tot 31 december. Daarna begint de tijd van het uitvoeren van alle goede voornemens, en moet het over zijn met de stopwoorden! Echt wel…
maandag 27 december 2010
vrijdag 17 december 2010
De kertsgadgetmania
Kerst is in aantocht en daarmee ook de jaarlijkse terugkerende cadeau-stress: wat geef ik mijn familie? Kon ik vroeger nog wel wegkomen met een mooi hardcoverboek of fraai sieraad, tegenwoordig moet het presentje minstens één App kunnen bevatten, anders is het zooo 2009. Juist: iPods, iPads, iPhones, Tablets, de feestdagen kunnen beter omgedoopt worden tot nationale ‘device-days’. Kinderen in Amerika, zo bericht Automatisering Gids, willen deze kerst het liefst een iPad of een iPod Touch mp3-speler. Let wel, het gaat hier om Amerikanen van 6 tot 12 jaar. Begin volgend jaar brengen Microsoft en Samsung nieuw tablets op de markt. Die missen dus zwaar de kerstboot! Microsoft introduceert in januari 2011 verschillende tablets die draaien op Windows 7 en misschien zelfs Windows 8. Samsung komt met een tablet dat dezelfde maat heeft als een iPad én een uitschuifbaar toetsenbord heeft.
De markt voor mobiele devices is in een enorme stroomversnelling geraakt. En ik vind het geweldig, want diep van binnen ben ik ook een Amerikaans kind van 6 tot 12 jaar! Dat ben ik echter niet, en ik raak dan ook redelijk geïrriteerd door die toetsen die echt alleen ontworpen zijn voor kindervingertjes. Toch is mijn onlangs aangeschafte smartphone binnen enkele dagen mijn favoriete device geworden. En ik ben niet alleen, kijk maar eens rond in de file. In bijna alle (lease) auto’s zie je de bestuurder met hoofd naar beneden turen naar zijn of haar smartphone. Hoezo thuiswerken? Het is file-werken wat de klok slaat! Niet verstandig overigens, maar het kan wel. In ieder geval is mijn inbox helemaal bijgewerkt als ik op kantoor aankom, en dat scheelt toch weer een uur.
Voor de zomervakantie heb ik ook mijn eerste eReader aangeschaft. Inmiddels heb ik er al meer dan 500 boeken op gezet, en ik lees nu 3 boeken tegelijkertijd! Grunberg, Herman Koch en Jack Vance, wat een prachtig trio. Mijn eReader zit tegenwoordig standaard in de tas, waardoor ik, als ik te vroeg ben voor een afspraak, kan lezen. Heel ouderwets eigenlijk, maar vooral heel relaxed. De pockets die ik vroeger fanatiek verzamelde, staan nu allemaal bijeen op mijn eReader. Sentiment in een modern jasje. Het wachten is op de juiste tablet -pc en de nieuwe mogelijkheden van VDI (je weet wel, Virtual Desktop Infrastructure) waarmee je altijd en overal je desktop online beschikbaar hebt. Als deze tablet standaard geleverd wordt met wireless, een apart eReaderscherm en smartphone mogelijkheden dan is de ultieme alles-in-een-gadget gecreëerd. Tot dat moment gekomen zet ik maar een iTas op mijn verlanglijstje voor Kerst, die ik dan trots ronddraag, uitbulkend door mijn onmisbare smartphone, laptop en eReader.
De markt voor mobiele devices is in een enorme stroomversnelling geraakt. En ik vind het geweldig, want diep van binnen ben ik ook een Amerikaans kind van 6 tot 12 jaar! Dat ben ik echter niet, en ik raak dan ook redelijk geïrriteerd door die toetsen die echt alleen ontworpen zijn voor kindervingertjes. Toch is mijn onlangs aangeschafte smartphone binnen enkele dagen mijn favoriete device geworden. En ik ben niet alleen, kijk maar eens rond in de file. In bijna alle (lease) auto’s zie je de bestuurder met hoofd naar beneden turen naar zijn of haar smartphone. Hoezo thuiswerken? Het is file-werken wat de klok slaat! Niet verstandig overigens, maar het kan wel. In ieder geval is mijn inbox helemaal bijgewerkt als ik op kantoor aankom, en dat scheelt toch weer een uur.
Voor de zomervakantie heb ik ook mijn eerste eReader aangeschaft. Inmiddels heb ik er al meer dan 500 boeken op gezet, en ik lees nu 3 boeken tegelijkertijd! Grunberg, Herman Koch en Jack Vance, wat een prachtig trio. Mijn eReader zit tegenwoordig standaard in de tas, waardoor ik, als ik te vroeg ben voor een afspraak, kan lezen. Heel ouderwets eigenlijk, maar vooral heel relaxed. De pockets die ik vroeger fanatiek verzamelde, staan nu allemaal bijeen op mijn eReader. Sentiment in een modern jasje. Het wachten is op de juiste tablet -pc en de nieuwe mogelijkheden van VDI (je weet wel, Virtual Desktop Infrastructure) waarmee je altijd en overal je desktop online beschikbaar hebt. Als deze tablet standaard geleverd wordt met wireless, een apart eReaderscherm en smartphone mogelijkheden dan is de ultieme alles-in-een-gadget gecreëerd. Tot dat moment gekomen zet ik maar een iTas op mijn verlanglijstje voor Kerst, die ik dan trots ronddraag, uitbulkend door mijn onmisbare smartphone, laptop en eReader.
donderdag 9 december 2010
De cloud!! ook iets voor de politiek?
Als je jaren in de IT werkt , is de kans groot je niet helemaal meer weet hoe het er aan toegaat in de echte wereld. Toepassingen die voor IT-ers heel normaal zijn, worden vaak een stapje trager door de rest van de wereld geaccepteerd. Dat is maar goed ook, want tegen die tijd zijn de kinderziektes eruit en zijn er veel aanbieders, die de prijs gezond naar beneden drukken.
De politiek heeft bij mijn weten weinig invloed op de adoptatie van IT-toepassingen. Tot vorige week. Het CDA en GroenLinks vonden dat het tijd werd om een wetsvoorstel in te dienen, dat opkomt voor het recht op flexibele werktijden en thuiswerken. Hun voorstel lijkt op de initiatiefwet uit 1999 die werknemers het recht geeft op een kortere of lange werkweek. Dus dachten deze partijen dat ook dit voorstel wel een groot succes zou worden. De werkgeversorganisatie VNO-NCW vond het echter helemaal niks . De organisatie meldde dat er nu al nauwelijks een beroep wordt gedaan op de wet aanpassing arbeidstijden, die werknemers het recht geeft op parttime werken. Dus zo’n nieuw wetsvoorstel voor thuiswerken zal ook weinig uitmaken, was de conclusie. Het idee is dat werkgevers en werknemers samen een omslag moeten maken als het gaat om thuiswerken. Een model waarbij een werknemer als enige van de afdeling twee dagen per week thuiszit, dat werkt niet. Maar een werkgever die inziet dat werknemers gelukkiger, en vooral productiever worden van minder filestress, en die ook begrijpt dat je werknemers op output in plaats van aanwezigheid van beoordelen, ja, dat werkt wel.
Terwijl de politiek dus op thuiswerken hamert, en ernaar streeft dat de wereld zo iets minder vol files komt te staan, gaat de aandacht van de IT-managers van mijn klanten ondertussen alweer uit naar iets anders. De virtuele wereld! Gebruik maken van applicaties die niet lokaal,maar virtueel draaien en altijd en overal via internet toegankelijk zijn, wordt steeds interessanter. Vooral Amazon is hier erg goed in. Kijk maar op de pagina Amazon Elastic Compute Cloud (Amazon EC2) http://aws.amazon.com/ec2/. Hier is het mogelijk om compleet ingerichte servers als Virtual Machine in de "Cloud" aan te maken en te beheren. Je kunt eenvoudig bandbreedte toekennen en toevoegen, en extra geheugen of extra diskruimte regelen in een handomdraai! Eigenlijk is het dus mogelijk om hier een compleet virtuele computeromgeving in te richten, helemaal compleet, terwijl het aanvoelt alsof -ie in je eigen datacenter staat. Je definieert een server image, je "upload" dit naar Amazon en je 'zet hem virtueel aan"! Op je scherm gaat een groen lampje branden en je server is "up and running"!!
Klinkt erg makkelijk niet? Je kan naar hartenlust servers erbij , eraf, aan- en uitzetten, configureren, backuppen, kopiëren, kortom alles wat je maar met een server zou willen doen is virtueel mogelijk! Je zou dus in je eentje op je zolderkamer slechts gewapend met één laptopje en internetverbinding de meest grote netwerken kunnen bouwen en aanbieden! Ik stel me dat al helemaal voor: eerst bouw je een bibliotheek met de meest voorkomende virtuele servers, volledig ingericht zoals je die in het echt ook zou inrichten! Dus bijvoorbeeld een Windows 2008 server met Exchange, of Sharepoint, of een Linux server met Sugar CRM volledig ingericht, of een Linux server met ORACLE. En dan ga je diensten aanbieden via een soort menukaartje of tick-boxlijst. Zeg maar wat je wilt, binnen luttele seconden zoeken we de juiste (virtuele) server erbij met de juiste applicaties, et voilá : virtueel op maat beschikbaar alsof-ie om de hoek in je serverruimte staat te snorren.... Géén bewegende onderdelen meer, géén stroomverbruik, en een back-up beheren is niet meer nodig, Amazon regelt het allemaal. Dat is pas Green-IT! De toekomst ziet er geweldig uit voor mens, milieu en budget! En dat dit geen toekomstmuziek is, maar vandaag al realiteit, bewijst niemand minder dan WikiLeaks. Terwijl iedereen over de content van deze website valt, valt het niemand op dat dit een geweldige, goedkoop en gebruiksvriendelijk mode is. Hoe lang gaat het duren voordat de politiek de echte lessen leert van WikiLeaks? Als men eenmaal voorbij de gelekte en genante inhoud kan kijken, wordt WikiLeaks misschien nog eens de basis onder een wetsvoorstel voor het verminderen van BTW voor bedrijven die gebruik maken van Cloud-toepassingen.
Dat kan nog wel jaren duren…...denk ik...
De politiek heeft bij mijn weten weinig invloed op de adoptatie van IT-toepassingen. Tot vorige week. Het CDA en GroenLinks vonden dat het tijd werd om een wetsvoorstel in te dienen, dat opkomt voor het recht op flexibele werktijden en thuiswerken. Hun voorstel lijkt op de initiatiefwet uit 1999 die werknemers het recht geeft op een kortere of lange werkweek. Dus dachten deze partijen dat ook dit voorstel wel een groot succes zou worden. De werkgeversorganisatie VNO-NCW vond het echter helemaal niks . De organisatie meldde dat er nu al nauwelijks een beroep wordt gedaan op de wet aanpassing arbeidstijden, die werknemers het recht geeft op parttime werken. Dus zo’n nieuw wetsvoorstel voor thuiswerken zal ook weinig uitmaken, was de conclusie. Het idee is dat werkgevers en werknemers samen een omslag moeten maken als het gaat om thuiswerken. Een model waarbij een werknemer als enige van de afdeling twee dagen per week thuiszit, dat werkt niet. Maar een werkgever die inziet dat werknemers gelukkiger, en vooral productiever worden van minder filestress, en die ook begrijpt dat je werknemers op output in plaats van aanwezigheid van beoordelen, ja, dat werkt wel.
Terwijl de politiek dus op thuiswerken hamert, en ernaar streeft dat de wereld zo iets minder vol files komt te staan, gaat de aandacht van de IT-managers van mijn klanten ondertussen alweer uit naar iets anders. De virtuele wereld! Gebruik maken van applicaties die niet lokaal,maar virtueel draaien en altijd en overal via internet toegankelijk zijn, wordt steeds interessanter. Vooral Amazon is hier erg goed in. Kijk maar op de pagina Amazon Elastic Compute Cloud (Amazon EC2) http://aws.amazon.com/ec2/. Hier is het mogelijk om compleet ingerichte servers als Virtual Machine in de "Cloud" aan te maken en te beheren. Je kunt eenvoudig bandbreedte toekennen en toevoegen, en extra geheugen of extra diskruimte regelen in een handomdraai! Eigenlijk is het dus mogelijk om hier een compleet virtuele computeromgeving in te richten, helemaal compleet, terwijl het aanvoelt alsof -ie in je eigen datacenter staat. Je definieert een server image, je "upload" dit naar Amazon en je 'zet hem virtueel aan"! Op je scherm gaat een groen lampje branden en je server is "up and running"!!
Klinkt erg makkelijk niet? Je kan naar hartenlust servers erbij , eraf, aan- en uitzetten, configureren, backuppen, kopiëren, kortom alles wat je maar met een server zou willen doen is virtueel mogelijk! Je zou dus in je eentje op je zolderkamer slechts gewapend met één laptopje en internetverbinding de meest grote netwerken kunnen bouwen en aanbieden! Ik stel me dat al helemaal voor: eerst bouw je een bibliotheek met de meest voorkomende virtuele servers, volledig ingericht zoals je die in het echt ook zou inrichten! Dus bijvoorbeeld een Windows 2008 server met Exchange, of Sharepoint, of een Linux server met Sugar CRM volledig ingericht, of een Linux server met ORACLE. En dan ga je diensten aanbieden via een soort menukaartje of tick-boxlijst. Zeg maar wat je wilt, binnen luttele seconden zoeken we de juiste (virtuele) server erbij met de juiste applicaties, et voilá : virtueel op maat beschikbaar alsof-ie om de hoek in je serverruimte staat te snorren.... Géén bewegende onderdelen meer, géén stroomverbruik, en een back-up beheren is niet meer nodig, Amazon regelt het allemaal. Dat is pas Green-IT! De toekomst ziet er geweldig uit voor mens, milieu en budget! En dat dit geen toekomstmuziek is, maar vandaag al realiteit, bewijst niemand minder dan WikiLeaks. Terwijl iedereen over de content van deze website valt, valt het niemand op dat dit een geweldige, goedkoop en gebruiksvriendelijk mode is. Hoe lang gaat het duren voordat de politiek de echte lessen leert van WikiLeaks? Als men eenmaal voorbij de gelekte en genante inhoud kan kijken, wordt WikiLeaks misschien nog eens de basis onder een wetsvoorstel voor het verminderen van BTW voor bedrijven die gebruik maken van Cloud-toepassingen.
Dat kan nog wel jaren duren…...denk ik...
vrijdag 3 december 2010
WikiLeaks! Cooler dan een roman van Robert Ludlum
Het is paniek in het land van ambassades en diplomaten. Het is paniek in de wereld dus. WikiLeaks heeft documenten online geplaatst, waarin aantekeningen van Amerikaanse diplomaten staan die beschrijven hoe staatshoofden en ministers zich gedragen, wat hun leuke en vooral ook minder florissante eigenschappen zijn. Nu weten wij allang dat het Italiaanse staathoofd een geverfde ijdeltuit is met veel te veel aandacht voor 30 jaar jongere vrouwen, maar het wordt kennelijk officieel als een diplomaat dit doorbrieft aan het Witte Huis. Angela Merkel kreeg van de Amerikanen het stempel ‘niet creatief’. Interessant is dat. Zou ze lauw hebben gereageerd bij het voorstel voor een spelletje Pictionary? Of, en dit is waarschijnlijker, hield Angela voet bij stuk toen de diplomaten haar voorstelden om de VS meer invloed te geven op de NAVO? Nein, zei Angela, niks ervan. ‘NAVO is Europees’. Dat vinden Amerikanen dus niet zo creatief van Angela.
Ook de Russen krijgen er in de gelekte diplomatieke dossiers van langs. Wellicht bestempelde de VS de Russische leiders ook 50 jaar geleden als criminelen, maar geheime documenten waren destijds veel moeilijker te onderscheppen dan nu. Als een fysieke, dus papieren, map een paar uur verdwijnt omdat er aantekeningen uit overgeschreven worden, springt dit meer in het oog dan de paar seconden die er nu voor nodig zijn om een digitaal bestand te kopiëren. Was voorheen een minuscuul kleine camera, vermomd als aansteker een onmisbare ‘tool’ voor elke bedrijfsspion, tegenwoordig zijn een USB-stick en een wachtwoord voldoende.
Gelukkig zijn de meeste bedrijven goed voorzien van firewalls en hacker-proof software die ervoor zorgen dat onverlaten buiten de digitale poort blijven. Maar wat te doen met werknemers die vrolijk met wat bedrijfsgegevens door die poort naar buiten wandelen. Nog niet openbaar gemaakte jaarcijfers, het volledige klantenbestand, woonadressen van de directie, er zijn van die gegevens die niet direct het einde van het bedrijf betekenen als deze naar buiten komen, maar die wel voor erg veel ongemak zorgen. De vraag is niet meer: wie heeft vandaag de ‘Top Secret & for Your Eyes Only’ -map, maar wíe geef je toegang tot welke digitale bestanden, en waarom. Deze ‘rol’ gebaseerde toegang wordt Identity Management genoemd. Het zorgt ervoor dat werknemers, op basis van regels die bedrijven zelf kunnen aangeven, geautomatiseerd toegang krijgen tot informatie waar ze mee kunnen werken. En niet tot de informatie waar ze buiten de bedrijfspoorten mee kunnen netwerken. Precies weten wie waar toegang tot heeft, en ervoor zorgen dat ook de data versleuteld is, had de VS veel ellende kunnen besparen.
Hoeveel waarde er internationaal wordt gehecht aan (het binnenkamers houden van) staatsinformatie bewijst het arrestatiebevel dat Interpol heeft uitgeschreven tegen de topman van WikiLeaks, Julian Assange. Er blijkt een ware klopjacht geopend te zijn op alles wat WikiLeaks te maken heeft, of is het een heksenjacht? Verrassend dat ze wel energie steken in het aanpakken van Assange, maar niet van de bevindingen en lekken die hij openbaar maakte. Die worden gewoon, naar ouderwets Koude Oorloggebruik, ontkend en ontkracht. Nadat WikiLeaks deze week werd aangevallen door hackers, werd een deel van de website verplaatst naar Amazon Web Services, om vervolgens terug te keren naar de bunker van de Zweedse hostingprovider. Deze bizarre ontwikkelingen komen zelfs in een roman van Robert Ludlum niet voor! Ik hoop dat Julian Assange zich goed heeft verstopt en zich niet laat pakken. Tenslotte is het niet zijn schuld dat de VS haar Identity Management-regels niet op orde heeft…
Ook de Russen krijgen er in de gelekte diplomatieke dossiers van langs. Wellicht bestempelde de VS de Russische leiders ook 50 jaar geleden als criminelen, maar geheime documenten waren destijds veel moeilijker te onderscheppen dan nu. Als een fysieke, dus papieren, map een paar uur verdwijnt omdat er aantekeningen uit overgeschreven worden, springt dit meer in het oog dan de paar seconden die er nu voor nodig zijn om een digitaal bestand te kopiëren. Was voorheen een minuscuul kleine camera, vermomd als aansteker een onmisbare ‘tool’ voor elke bedrijfsspion, tegenwoordig zijn een USB-stick en een wachtwoord voldoende.
Gelukkig zijn de meeste bedrijven goed voorzien van firewalls en hacker-proof software die ervoor zorgen dat onverlaten buiten de digitale poort blijven. Maar wat te doen met werknemers die vrolijk met wat bedrijfsgegevens door die poort naar buiten wandelen. Nog niet openbaar gemaakte jaarcijfers, het volledige klantenbestand, woonadressen van de directie, er zijn van die gegevens die niet direct het einde van het bedrijf betekenen als deze naar buiten komen, maar die wel voor erg veel ongemak zorgen. De vraag is niet meer: wie heeft vandaag de ‘Top Secret & for Your Eyes Only’ -map, maar wíe geef je toegang tot welke digitale bestanden, en waarom. Deze ‘rol’ gebaseerde toegang wordt Identity Management genoemd. Het zorgt ervoor dat werknemers, op basis van regels die bedrijven zelf kunnen aangeven, geautomatiseerd toegang krijgen tot informatie waar ze mee kunnen werken. En niet tot de informatie waar ze buiten de bedrijfspoorten mee kunnen netwerken. Precies weten wie waar toegang tot heeft, en ervoor zorgen dat ook de data versleuteld is, had de VS veel ellende kunnen besparen.
Hoeveel waarde er internationaal wordt gehecht aan (het binnenkamers houden van) staatsinformatie bewijst het arrestatiebevel dat Interpol heeft uitgeschreven tegen de topman van WikiLeaks, Julian Assange. Er blijkt een ware klopjacht geopend te zijn op alles wat WikiLeaks te maken heeft, of is het een heksenjacht? Verrassend dat ze wel energie steken in het aanpakken van Assange, maar niet van de bevindingen en lekken die hij openbaar maakte. Die worden gewoon, naar ouderwets Koude Oorloggebruik, ontkend en ontkracht. Nadat WikiLeaks deze week werd aangevallen door hackers, werd een deel van de website verplaatst naar Amazon Web Services, om vervolgens terug te keren naar de bunker van de Zweedse hostingprovider. Deze bizarre ontwikkelingen komen zelfs in een roman van Robert Ludlum niet voor! Ik hoop dat Julian Assange zich goed heeft verstopt en zich niet laat pakken. Tenslotte is het niet zijn schuld dat de VS haar Identity Management-regels niet op orde heeft…
vrijdag 26 november 2010
Een treurig pre-kerst verhaal: klantenservice van Tele2
Een goede klantenservice is de basis van elke succesvol bedrijf. Zonder tevreden klanten en de bijbehorende mond-tot-mondreclame kan een bedrijf dat meer dan één concurrent heeft, wel inpakken. Na alle hemelschreiende verhalen over onheus bejegende klanten die UPC begin 2000 opleverde (wie kent geen vriend/familielid/kennis dat heeft gedreigd met een baksteen de glazen UPC- gevel in te willen slaan) zou je denken dat het correct omgaan met klanten hoog op alle directieagenda’s staat. Maar helaas.
Een jaar geleden verhuisde ik van de ene kant van de stad naar de andere. Tijd om over te stappen op een nieuwe, betere en vooral goedkopere internet- en telefonieprovider. Juist, Tele2. Want zij boden me een internetverbinding van 20 MB. Geweldig! Echter, na de installatie bleek de snelheid erg tegen te vallen. Sterker nog, na diverse metingen bleek dat ik niet verder kwam dan 7 MB! (Doe vooral zelf ook een test op www.bbned.nl/speedtest en ontmasker uw internetaanbieder.)
Nu heeft mijn stad nog niet haar grond verrijkt met de begerenswaardige glasvezel, dus toen de klantenservice meldde dat de 20 MB niet haalbaar was omdat ik "te ver van de centrale woon", leek me dat ook een plausibel antwoord. Tele2 had wel een heel aantrekkelijke aanbieding die mijn probleem in een klap op zou lossen: ‘Nu tot 60 MB internet, bellen èn televisie (digitaal) voor slechts €10 per maand extra!’ Voor zo'n €37,50 per maand zou ik onbezorgd tot 60Mb internet hebben, en, wetende wat het woord ‘tot’ betekent, redeneerde ik dat de 60 MB waarschijnlijk niet gehaald zou worden, maar dan toch zeker wel de zo begeerde 20 MB. En dan ook nog digitale televisie erbij! Ja!
Ondanks vele waarschuwingen van familie en vrienden die me allen op het hart drukten het niet te doen (Als je iets hebt wat werkt BLIJF DAAR DAN BIJ!!!), heb ik toch maar de overstap gewaagd. Tenslotte moest er alleen maar een modem vervangen worden; kabeltje erin, kabeltje eruit en voilà super de luxe surfen en tv kijken met de nieuwe verbinding! Toch?
Op 8 november eindigde mijn huislijke sociale leven. Geen telefoon, geen internet. Ook geen contact met de klantenservice, want die zeggen wel dat ze tot 22.00 uur bereikbaar zijn, maar in de praktijk blijkt dat na 17.00 de boel gesloten is. Echt waar. Na vele opgeofferde vrije middagen, zuchtend wachtend op een Tele2-monteur die ons weer in contact zou brengen met de digitale wereld, blijkt dat de verlosser een meneer van de KPN zou zijn. Helaas zegt de KPN-monteur dat alles goed is wat bekabeling betreft, en verwijst met terug naar Tele2: het signaal komt niet door!Hevig gefrustreerd zie ik de monteur weer vertrekken (en weer vrije middag opgeofferd)!
Terwijl de rekeningen van Tele2 vrolijk blatend op de mat blijven vallen (want de betaling gaat wel door, ik kan schade pas achteraf claimen...) vraag ik mij diep treurig af wat ik moet doen. Opzeggen? Dat duurt vast heel lang. Naar ander provider? Ik moet iets! Dit kan zo niet langer. En dan daagt het mij…UPC! Die schijnt internet via de kabel te kunnen aanbieden.
P.S. ik ga vanavond maar weer bij vrienden voetbal kijken. ‘Eh, mag ik mijn laptop meenemen? Ik moet nog wat doen en jullie hebben wireless toch?"
Een jaar geleden verhuisde ik van de ene kant van de stad naar de andere. Tijd om over te stappen op een nieuwe, betere en vooral goedkopere internet- en telefonieprovider. Juist, Tele2. Want zij boden me een internetverbinding van 20 MB. Geweldig! Echter, na de installatie bleek de snelheid erg tegen te vallen. Sterker nog, na diverse metingen bleek dat ik niet verder kwam dan 7 MB! (Doe vooral zelf ook een test op www.bbned.nl/speedtest en ontmasker uw internetaanbieder.)
Nu heeft mijn stad nog niet haar grond verrijkt met de begerenswaardige glasvezel, dus toen de klantenservice meldde dat de 20 MB niet haalbaar was omdat ik "te ver van de centrale woon", leek me dat ook een plausibel antwoord. Tele2 had wel een heel aantrekkelijke aanbieding die mijn probleem in een klap op zou lossen: ‘Nu tot 60 MB internet, bellen èn televisie (digitaal) voor slechts €10 per maand extra!’ Voor zo'n €37,50 per maand zou ik onbezorgd tot 60Mb internet hebben, en, wetende wat het woord ‘tot’ betekent, redeneerde ik dat de 60 MB waarschijnlijk niet gehaald zou worden, maar dan toch zeker wel de zo begeerde 20 MB. En dan ook nog digitale televisie erbij! Ja!
Ondanks vele waarschuwingen van familie en vrienden die me allen op het hart drukten het niet te doen (Als je iets hebt wat werkt BLIJF DAAR DAN BIJ!!!), heb ik toch maar de overstap gewaagd. Tenslotte moest er alleen maar een modem vervangen worden; kabeltje erin, kabeltje eruit en voilà super de luxe surfen en tv kijken met de nieuwe verbinding! Toch?
Op 8 november eindigde mijn huislijke sociale leven. Geen telefoon, geen internet. Ook geen contact met de klantenservice, want die zeggen wel dat ze tot 22.00 uur bereikbaar zijn, maar in de praktijk blijkt dat na 17.00 de boel gesloten is. Echt waar. Na vele opgeofferde vrije middagen, zuchtend wachtend op een Tele2-monteur die ons weer in contact zou brengen met de digitale wereld, blijkt dat de verlosser een meneer van de KPN zou zijn. Helaas zegt de KPN-monteur dat alles goed is wat bekabeling betreft, en verwijst met terug naar Tele2: het signaal komt niet door!Hevig gefrustreerd zie ik de monteur weer vertrekken (en weer vrije middag opgeofferd)!
Terwijl de rekeningen van Tele2 vrolijk blatend op de mat blijven vallen (want de betaling gaat wel door, ik kan schade pas achteraf claimen...) vraag ik mij diep treurig af wat ik moet doen. Opzeggen? Dat duurt vast heel lang. Naar ander provider? Ik moet iets! Dit kan zo niet langer. En dan daagt het mij…UPC! Die schijnt internet via de kabel te kunnen aanbieden.
P.S. ik ga vanavond maar weer bij vrienden voetbal kijken. ‘Eh, mag ik mijn laptop meenemen? Ik moet nog wat doen en jullie hebben wireless toch?"
maandag 22 november 2010
"You can make money without doing evil.."
Afgelopen week was er veel te doen over een nieuw boek van Peter Olsthoorn: De macht van Google. Hierin staat onder andere beschreven hoe groots Google is op het gebied reclame, ‘nog groter dan de Ster, RTL, radiozenders en de rest van het internet bij elkaar’. Dat bedrijven graag bij Google adverteren komt vooral omdat er een slim zoekprogramma actief is dat op basis van het surfgedrag doorheeft en doorgeeft waar de consument in geïnteresseerd is. Google weet dus waar u, ik en alle mensen om u heen die gebruik maken van de zoekmachine heen surfen, en welke informatie en sites onze voorkeur hebben.
Het is niet het eerste boek dat geschreven is over de macht van Google. Succesvolle bedrijven vangen nu eenmaal veel wind, en het bedrijf dat meer van ons weet dan de belastingdienst is per definitie een beetje eng. Voor hen die een dosis paranoia wel waarderen is de video van Het Masterplan interessant http://masterplanthemovie.com/ In deze video wordt verteld dat Google niet alleen onze Gmail doorspit op zoek naar wetenswaardigheden, maar dat het bedrijf ook serieus bezig is met moleculaire biologie, de wetenschap die onderzoekt hoe organismen in elkaar zitten. Gaat Google uiteindelijk ons surfgedrag voorspellen op basis van ons DNA? Het lijkt mij een brug te ver, maar volgens het Masterplan zijn er geen bruggen die Google niet kan overgaan.
Dat Google heel veel van internetgebruikers weet is een feit, maar veel belangrijker is de vraag: wat doet Google met al onze informatie? Wordt het doorverkocht of wordt het bewaard voor ‘a rainy day’? Wordt het ogenschijnlijk sociale, transparante bedrijf eigenlijk gerund door een slinkse Lex Luthor, die straks dankzij al onze vrij vergeven data de wereld wil regeren vanachter één pc en één server? Google’s stichtelijk credo is: ‘don't be evil’, wat weer een afgeleide is van het 6e punt uit Google’s bedrijfsfilosofie: ‘ You can make money without doing evil’. Heel mooi allemaal, maar ik ken vele religies die allemaal als grondslag hebben dat een mens een ander mens geen kwaad mag doen, en de praktijk wijst uit dat deze religieuze aanhangers elkaar juist graag de hersens inslaan.
De Google-waanzin heeft als gevolg dat men zich steeds meer bewust wordt van het belang van privacyregels. En van de waarde van informatie die betrekking heeft op één persoon. Weten wie wat waar doet is niet erg, zolang daar geen misbruik van gemaakt kan worden. Identity Management speelt hierbij een belangrijke rol. Veel non profit organisaties, zoals onderwijs- en zorginstellingen, maken gebruik van onze IDM oplossing Red Spider. Informatie uit bronsystemen, zoals personeelsregistratie, deelnemersadministratie of gebruikersdatabases, wordt ontsloten en gekoppeld met afnemende systemen zoals personeelssystemen, onderwijssystemen, e-mailsystemen. Persoonsinformatie wordt verzameld in een platform dat omringd is door reglementen die ervoor zorgen dat alleen gerechtigden bij de informatie kunnen, kijk, dát is een veilige benadering. Ik weet niet hoe het met Google’s Masterplan afloopt, maar een ding weet ik wel. Zolang bedrijven gebruik maken van Identity Management oplossingen, zijn zij een Superman en kan Lex Luthor zijn slinkse plannen op zijn digitale buik schrijven!
Het is niet het eerste boek dat geschreven is over de macht van Google. Succesvolle bedrijven vangen nu eenmaal veel wind, en het bedrijf dat meer van ons weet dan de belastingdienst is per definitie een beetje eng. Voor hen die een dosis paranoia wel waarderen is de video van Het Masterplan interessant http://masterplanthemovie.com/ In deze video wordt verteld dat Google niet alleen onze Gmail doorspit op zoek naar wetenswaardigheden, maar dat het bedrijf ook serieus bezig is met moleculaire biologie, de wetenschap die onderzoekt hoe organismen in elkaar zitten. Gaat Google uiteindelijk ons surfgedrag voorspellen op basis van ons DNA? Het lijkt mij een brug te ver, maar volgens het Masterplan zijn er geen bruggen die Google niet kan overgaan.
Dat Google heel veel van internetgebruikers weet is een feit, maar veel belangrijker is de vraag: wat doet Google met al onze informatie? Wordt het doorverkocht of wordt het bewaard voor ‘a rainy day’? Wordt het ogenschijnlijk sociale, transparante bedrijf eigenlijk gerund door een slinkse Lex Luthor, die straks dankzij al onze vrij vergeven data de wereld wil regeren vanachter één pc en één server? Google’s stichtelijk credo is: ‘don't be evil’, wat weer een afgeleide is van het 6e punt uit Google’s bedrijfsfilosofie: ‘ You can make money without doing evil’. Heel mooi allemaal, maar ik ken vele religies die allemaal als grondslag hebben dat een mens een ander mens geen kwaad mag doen, en de praktijk wijst uit dat deze religieuze aanhangers elkaar juist graag de hersens inslaan.
De Google-waanzin heeft als gevolg dat men zich steeds meer bewust wordt van het belang van privacyregels. En van de waarde van informatie die betrekking heeft op één persoon. Weten wie wat waar doet is niet erg, zolang daar geen misbruik van gemaakt kan worden. Identity Management speelt hierbij een belangrijke rol. Veel non profit organisaties, zoals onderwijs- en zorginstellingen, maken gebruik van onze IDM oplossing Red Spider. Informatie uit bronsystemen, zoals personeelsregistratie, deelnemersadministratie of gebruikersdatabases, wordt ontsloten en gekoppeld met afnemende systemen zoals personeelssystemen, onderwijssystemen, e-mailsystemen. Persoonsinformatie wordt verzameld in een platform dat omringd is door reglementen die ervoor zorgen dat alleen gerechtigden bij de informatie kunnen, kijk, dát is een veilige benadering. Ik weet niet hoe het met Google’s Masterplan afloopt, maar een ding weet ik wel. Zolang bedrijven gebruik maken van Identity Management oplossingen, zijn zij een Superman en kan Lex Luthor zijn slinkse plannen op zijn digitale buik schrijven!
maandag 15 november 2010
nov 12 2010 Waar kleine beursjongens groot in zijn op Infosecurity
Vorige week werd de Infosecurity beurs in Utrecht weer gehouden. Hoewel ik me niet meer kan herinneren hoeveel van dit soort beurzen ik ondertussen heb meegemaakt, als standhouder én als bezoeker, blijft het nog altijd een feest om hier rond te lopen. Niet in de laatste plaats omdat ik hier zo’n beetje al mijn oud-collega’s, vroegere partners en voormalige werknemers tegen het lijf loop. En omdat al deze mensen ook weer oude bekenden tegenkomen en bijpraten, is deze beurs een hub van nieuws. En, laten we eerlijk zijn, van smeuïge roddels. Terwijl winkels en restaurants door teruglopende bezoekersaantallen hun deuren moeten sluiten, gaat het kennelijk goed met ICT-vakbeurzen. ICT en Logistiek vond tegelijkertijd met Infosecurity, terwijl Bouw & ICT en Overheid & ICT het aan het begin van het jaar goed deden, en Zorg & ICT noteerde zelfs een kleine stijging aan geïnteresseerden dit jaar. Hoeveel bezoekers Infosecurity telde weet ik niet, maar aangezien zowel op woensdag als donderdag grote drommen mensen zich rond de stands verzamelden, denk ik dat het een goede beurs was.
Wat kan je hieruit opmaken? Zijn steeds meer technische managers op zoek naar innovatieve ICT-oplossingen waarmee zij hun CIO kunnen imponeren? Worden zij op pad gestuurd om DE ICT-oplossingen te vinden die alle bedrijfsbudgetten in een klap kloppend maken? Of zien de bezoekers Infosecurity als een gemoedelijk dagje uit, om niet alleen je kennis over netwerken een beetje op te vijzelen maar ook je netwerk van kennissen en, wie weet, nog een mooie nieuwe baan vind?
De standhouders die ik sprak riepen om het hardst dat ik niet moest vragen wat deze beurs hun opleverde. De juiste vraag was: ‘wat kost het je als je er niet bij bent’. Let wel, dit waren de standhouder van de grootste, luxe uitgevoerde, dik bemande, centraal gelegen en lichtgevende überstands. Tussen de geuren van designer coffee door werden hier relaties aangehaald, handjes gedrukt en elkaar standruimtes beoordeeld. Je hoorde maar weinig over nieuwe klanten of deals. Aan de zijkant van de beurs trof ik een standje van 3 vierkante meter. Achter een tafel stonden drie heren te pronken, en erop 20 mokken met het bedrijfslogo. Inderdaad, het had geen loungebanken, geen turbo koffiemachine of verse sinasappelsap, maar wel een goed verhaal. Met als gevolg dat ze zojuist kennis hadden gemaakt met een bedrijf dat oorspronkelijk geïnteresseerd was in een kleine dienst, maar uiteindelijk een afspraak wilde maken een project te bespreken waar 20.000 werkplekken bij betrokken waren. Kijk, dan doe je het goed!
Of het nu om de sfeer van de reünie of om de energie van ‘de business’ gaat, volgend jaar ben ik natuurlijk weer op Infosecurity. Maar in plaats van dat ik direct naar de grote stands loop ga ik eerst even langs bij die kleine partij die ik vorige week heb ontmoet. Kijken of ze ondertussen al budget hebben voor een goede koffiemachine. Aan hun enthousiasme zal het niet liggen.
Wat kan je hieruit opmaken? Zijn steeds meer technische managers op zoek naar innovatieve ICT-oplossingen waarmee zij hun CIO kunnen imponeren? Worden zij op pad gestuurd om DE ICT-oplossingen te vinden die alle bedrijfsbudgetten in een klap kloppend maken? Of zien de bezoekers Infosecurity als een gemoedelijk dagje uit, om niet alleen je kennis over netwerken een beetje op te vijzelen maar ook je netwerk van kennissen en, wie weet, nog een mooie nieuwe baan vind?
De standhouders die ik sprak riepen om het hardst dat ik niet moest vragen wat deze beurs hun opleverde. De juiste vraag was: ‘wat kost het je als je er niet bij bent’. Let wel, dit waren de standhouder van de grootste, luxe uitgevoerde, dik bemande, centraal gelegen en lichtgevende überstands. Tussen de geuren van designer coffee door werden hier relaties aangehaald, handjes gedrukt en elkaar standruimtes beoordeeld. Je hoorde maar weinig over nieuwe klanten of deals. Aan de zijkant van de beurs trof ik een standje van 3 vierkante meter. Achter een tafel stonden drie heren te pronken, en erop 20 mokken met het bedrijfslogo. Inderdaad, het had geen loungebanken, geen turbo koffiemachine of verse sinasappelsap, maar wel een goed verhaal. Met als gevolg dat ze zojuist kennis hadden gemaakt met een bedrijf dat oorspronkelijk geïnteresseerd was in een kleine dienst, maar uiteindelijk een afspraak wilde maken een project te bespreken waar 20.000 werkplekken bij betrokken waren. Kijk, dan doe je het goed!
Of het nu om de sfeer van de reünie of om de energie van ‘de business’ gaat, volgend jaar ben ik natuurlijk weer op Infosecurity. Maar in plaats van dat ik direct naar de grote stands loop ga ik eerst even langs bij die kleine partij die ik vorige week heb ontmoet. Kijken of ze ondertussen al budget hebben voor een goede koffiemachine. Aan hun enthousiasme zal het niet liggen.
vrijdag 29 oktober 2010
okt 28 2010 Meer vrouwen aan de top!
Terwijl politiek Den Haag publiekelijk tegen elkaar aan schurkt om te kijken welke dealtjes de meeste draagkracht hebben, wordt er achter de schermen een grote Beatrix-coup beraamd. De Volkskrant kopt er op donderdag 28 oktober mee: ‘Verzet tegen macht Beatrix groeit’.
De kenners zagen het natuurlijk al van verre aankomen. Rutte riep tijdens een van de vele formatiepogingen dat híj de volgende formatie zou samenstellen. Beatrix riep hem echter tot de orde. Zij melde fijntjes dat de koningin degene is die een informateur aanstelt, niet de beoogde minister-president. Een ander signaal: Op 14 oktober werd het nieuwe kabinet gepresenteerd tijdens de traditionele ‘bordesscene’. Daarna begeleide Rutte de koningin op de terugweg niet naar binnen, maar drentelde hij gezellig keuvelend met andere ministers achter de majesteit aan de trap op. Helemaal tegen het protocol, en volgens mij moet hij dat geweten hebben.
Als ondernemer ben ik niet zo bezig met het koningshuis, het blijft in mijn optiek Oranje franje. Maar het is wel heel erg toevallig dat in de week nadat het magazine Opzij Beatrix uitroept tot de meest invloedrijke vrouw van Nederland, de Tweede Kamer bericht dat de macht van Beatrix nu toch maar eens beperkt moet worden tot ceremoniële taken. Dat werpt bij mij de vraag op hoe het staat met machtige vrouwen, waar zijn ze eigenlijk? Veroveren ze de bestuurskamers of worden ze en masse verwezen naar het domein van ceremoniële taken?
Surfend op internet zie ik dat de VN recentelijk een onderzoek heeft uitgevoerd waarin beschreven staat dat een gemiddelde vrouw wereldwijd 10% tot 30% minder verdient met haar werk dan haar mannelijke collega. Ook onrustbarend: er zijn maar 14 vrouwelijke staatshoofden ter wereld. Op het ministersniveau gaat het iets beter, daar is 17% vrouw (in Nederland op dit moment 25%, ook niet best). Wat betreft het bedrijfsleven: slechts 13 van de 500 grootste bedrijven ter wereld heeft een vrouwelijke bestuursvoorzitter.
Voordat ik met priemende vinger ‘Schande’ roep, kijk ik rond in mijn eigen bedrijf. Mijn vrouwelijke commercieel manager werd onlangs geïnterviewd over de vraag hoe geëmancipeerd de IT-branche is waarin we werkzaam zijn. En hoe vrouwvriendelijk mijn bedrijf eigenlijk is. Volgens haar is deze vraag ontzettend ouderwets en niet meer relevant. “Werknemers worden afgerekend op hun geleverde resultaten, en echt niet of ze mee willen of kunnen doen aan het old-boys netwerk. Dat netwerk is sowieso erg passé.”
Ik ben natuurlijk heel erg trots op mijn commercieel manager en het helemaal met haar eens. Uit de vraag van de interviewer blijkt echter dat het niet vanzelfsprekend is dat er gekeken wordt naar wat werknemers doen en realiseren, in plaats van hoe prettig ze passen in het (mannelijke ) team. Toch denk ik dat er een grote kentering voor de deur staat. Steeds meer werknemers voeren, dankzij de mogelijkheden om online te werken, hun taken thuis of onderweg uit. Daardoor kan hun werk alleen maar beoordeeld worden op het resultaat. Ik weet zeker dat dit positief zal uitvallen voor alle werkende vrouwen. Zo kan deze technologische trend eindelijk het ‘glazen plafond’ doorbreken. En stuwt het vrouwen wellicht naar de grote hoogtes waar ze horen: de top van het bedrijfsleven.
De kenners zagen het natuurlijk al van verre aankomen. Rutte riep tijdens een van de vele formatiepogingen dat híj de volgende formatie zou samenstellen. Beatrix riep hem echter tot de orde. Zij melde fijntjes dat de koningin degene is die een informateur aanstelt, niet de beoogde minister-president. Een ander signaal: Op 14 oktober werd het nieuwe kabinet gepresenteerd tijdens de traditionele ‘bordesscene’. Daarna begeleide Rutte de koningin op de terugweg niet naar binnen, maar drentelde hij gezellig keuvelend met andere ministers achter de majesteit aan de trap op. Helemaal tegen het protocol, en volgens mij moet hij dat geweten hebben.
Als ondernemer ben ik niet zo bezig met het koningshuis, het blijft in mijn optiek Oranje franje. Maar het is wel heel erg toevallig dat in de week nadat het magazine Opzij Beatrix uitroept tot de meest invloedrijke vrouw van Nederland, de Tweede Kamer bericht dat de macht van Beatrix nu toch maar eens beperkt moet worden tot ceremoniële taken. Dat werpt bij mij de vraag op hoe het staat met machtige vrouwen, waar zijn ze eigenlijk? Veroveren ze de bestuurskamers of worden ze en masse verwezen naar het domein van ceremoniële taken?
Surfend op internet zie ik dat de VN recentelijk een onderzoek heeft uitgevoerd waarin beschreven staat dat een gemiddelde vrouw wereldwijd 10% tot 30% minder verdient met haar werk dan haar mannelijke collega. Ook onrustbarend: er zijn maar 14 vrouwelijke staatshoofden ter wereld. Op het ministersniveau gaat het iets beter, daar is 17% vrouw (in Nederland op dit moment 25%, ook niet best). Wat betreft het bedrijfsleven: slechts 13 van de 500 grootste bedrijven ter wereld heeft een vrouwelijke bestuursvoorzitter.
Voordat ik met priemende vinger ‘Schande’ roep, kijk ik rond in mijn eigen bedrijf. Mijn vrouwelijke commercieel manager werd onlangs geïnterviewd over de vraag hoe geëmancipeerd de IT-branche is waarin we werkzaam zijn. En hoe vrouwvriendelijk mijn bedrijf eigenlijk is. Volgens haar is deze vraag ontzettend ouderwets en niet meer relevant. “Werknemers worden afgerekend op hun geleverde resultaten, en echt niet of ze mee willen of kunnen doen aan het old-boys netwerk. Dat netwerk is sowieso erg passé.”
Ik ben natuurlijk heel erg trots op mijn commercieel manager en het helemaal met haar eens. Uit de vraag van de interviewer blijkt echter dat het niet vanzelfsprekend is dat er gekeken wordt naar wat werknemers doen en realiseren, in plaats van hoe prettig ze passen in het (mannelijke ) team. Toch denk ik dat er een grote kentering voor de deur staat. Steeds meer werknemers voeren, dankzij de mogelijkheden om online te werken, hun taken thuis of onderweg uit. Daardoor kan hun werk alleen maar beoordeeld worden op het resultaat. Ik weet zeker dat dit positief zal uitvallen voor alle werkende vrouwen. Zo kan deze technologische trend eindelijk het ‘glazen plafond’ doorbreken. En stuwt het vrouwen wellicht naar de grote hoogtes waar ze horen: de top van het bedrijfsleven.
okt 22 2010 het OM als baanbreker voor het Elektronisch Dossier
Deze week werd bekend dat ook gerechtshoven met digitale dossiers gaan werken. Afgelopen dinsdag werkten de raadsheren, advocaat-generaal en griffier van de Haagse rechtbank met een elektronisch dossier in NIAS: het geautomatiseerde systeem voor strafzaken in hoger beroep. Wat houd dit nu werkelijk in? Volgens het openbaar ministerie : “De advocaat-generaal zal tijdens de behandeling van de zaken niet meer van papier voorlezen, maar voordragen vanaf een beeldscherm. De griffier verwerkt de ter zitting verkregen informatie direct digitaal.” Niet erg spectaculair dus, net als de strafzaken zelf, die duidelijk ook niet van groot staatbelang zijn. “De [..] te behandelen zaken zijn onder andere (winkel)diefstallen, drugsbezit en rijden onder invloed.” Ik denk niet dat Bram Moskowicz zijn iPad al voorbereidt op een elektronisch dossier, al weet ik dat natuurlijk niet zeker.
Ondanks dat de digitalisering binnen het openbaar ministerie nu nog in een proeffase zit, en dus waarschijnlijk nog geen grote casus digitaal heeft behandeld, is het opmerkelijk dat geen enkele gedaagde of verdachte bezwaar heeft aangetekend bij het digitaliseren van zijn dossier. Tenslotte zorgt het elektronisch dossier er niet alleen voor dat werkprocessen minder gevoelig worden voor menselijke fouten, de data van dossiers is ook eenvoudig te koppelen aan, of te vergelijken met andere dossiers. Openstaande belastingaanslagen, huurachterstand, uitkeringsfraude, elke ellende die de verdachte ooit heeft veroorzaakt is met één muisklik te achterhalen. Interessant voor het OM, niet zo fijn voor verdachten. Maar ik heb nog geen gedaagde op het Binnenhof zien actievoeren.
Vergelijk het digitaliseren van juridische dossiers nu eens met het Elektronisch Patiënten Dossier. Dit EPD bezorgde voormalig minister Klink menig hoofdpijnaanval, al dan niet vastgelegd in zijn eigen EPD. Dit kwam vooral door al die verenigde artsen-patienten-ziekhuismedewerkersgroepen die zich enorm druk maken over de mogelijkheid dat de privacy van de patiënt eventueel geschonden kon worden. De EPD- onderzoeksgroepen en anti-EPD forums haalden hard uit naar de minister van Volksgezondheid en zijn digitaliseringplannen. Het landelijk EPD is 1 november 2008 van start gegaan, maar in juni van dit jaar heeft de eerste kamer de invoering van het landelijke EPD in de koelkast gezet.
Welke conclusie valt te trekken uit deze vergelijking? Natuurlijk níet dat patiënten en criminelen over één kam geschoren kunnen worden. Maar wel dat, hoe gek het ook klinkt, het OM het geluk heeft dat hun ‘cliënten’’ niet vertegenwoordigd worden door goed ingevoerde actiegroepen die alleen wijzen op de nadelen van digitalisering, en de achterban bang maken met griezelverhalen over privacyschendingen. Als het digitaliseringproces wordt uitgevoerd in een omgeving waar het koppelen van gevoelige informatie resulteert in een sneller proces, met minder kans op fouten, is dit positief voor het rechtssysteem en de Nederlandse burger. Misschien dat het OM er in de toekomst voor zorgt dat men uiteindelijk gewend raakt aan het gebruik van elektronische dossiers en de onevenredige de angst hiervoor verdwijnt. Het OM als baanbreker voor het Elektronisch Dossier. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Ondanks dat de digitalisering binnen het openbaar ministerie nu nog in een proeffase zit, en dus waarschijnlijk nog geen grote casus digitaal heeft behandeld, is het opmerkelijk dat geen enkele gedaagde of verdachte bezwaar heeft aangetekend bij het digitaliseren van zijn dossier. Tenslotte zorgt het elektronisch dossier er niet alleen voor dat werkprocessen minder gevoelig worden voor menselijke fouten, de data van dossiers is ook eenvoudig te koppelen aan, of te vergelijken met andere dossiers. Openstaande belastingaanslagen, huurachterstand, uitkeringsfraude, elke ellende die de verdachte ooit heeft veroorzaakt is met één muisklik te achterhalen. Interessant voor het OM, niet zo fijn voor verdachten. Maar ik heb nog geen gedaagde op het Binnenhof zien actievoeren.
Vergelijk het digitaliseren van juridische dossiers nu eens met het Elektronisch Patiënten Dossier. Dit EPD bezorgde voormalig minister Klink menig hoofdpijnaanval, al dan niet vastgelegd in zijn eigen EPD. Dit kwam vooral door al die verenigde artsen-patienten-ziekhuismedewerkersgroepen die zich enorm druk maken over de mogelijkheid dat de privacy van de patiënt eventueel geschonden kon worden. De EPD- onderzoeksgroepen en anti-EPD forums haalden hard uit naar de minister van Volksgezondheid en zijn digitaliseringplannen. Het landelijk EPD is 1 november 2008 van start gegaan, maar in juni van dit jaar heeft de eerste kamer de invoering van het landelijke EPD in de koelkast gezet.
Welke conclusie valt te trekken uit deze vergelijking? Natuurlijk níet dat patiënten en criminelen over één kam geschoren kunnen worden. Maar wel dat, hoe gek het ook klinkt, het OM het geluk heeft dat hun ‘cliënten’’ niet vertegenwoordigd worden door goed ingevoerde actiegroepen die alleen wijzen op de nadelen van digitalisering, en de achterban bang maken met griezelverhalen over privacyschendingen. Als het digitaliseringproces wordt uitgevoerd in een omgeving waar het koppelen van gevoelige informatie resulteert in een sneller proces, met minder kans op fouten, is dit positief voor het rechtssysteem en de Nederlandse burger. Misschien dat het OM er in de toekomst voor zorgt dat men uiteindelijk gewend raakt aan het gebruik van elektronische dossiers en de onevenredige de angst hiervoor verdwijnt. Het OM als baanbreker voor het Elektronisch Dossier. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
donderdag 21 oktober 2010
Pensioenregelingen voor dummy’s ; de gekte van WGA gaten en WIA hiaten!
Als bovenstaande kreten u al onmiddellijk bekend voorkomen bent u één van de weinige in Nederland, of u bent werkzaam in de pensioen-business! Pensioenberekening en de daaraan gerelateerde verzekeringen en mogelijkheden is een van de moeilijkste onderwerpen. Niet alleen voor werknemers, vooral voor werkgevers die geacht worden om dit te begrijpen!
Vorige week hadden we een kwartaal-company meeting. Enkele dagen daarvoor liet ik me informeren over alle pensioenregelingen, zodat ik dit kon doorgeven tijdens de meeting. Ik zou een overzicht geven van alle ‘employee-benefits’ inclusief de bestaande pensioenregelingen. Dat heb ik geweten. Wat een ondoorzichtige ellende. Maar pas op, waarschijnlijk ben ik hier geen uitzondering. Laat het me u uitleggen…:
Allereerst hebben we een gewoon ouderdomspensioen. De premie is een percentage van de pensioengrondslag, en die bereken je door je bruto salaris te nemen minus de zogenaamde ‘franchise’. Franchise is het bedrag gerelateerd aan de WAO uitkering waar iedere Nederlander na zijn 65e recht op heeft. Omdat een pensioen een aanvulling is op de AOW, hoeft over dit franchise bedrag géén pensioen te worden opgebouwd. AOW + Pensioen vormt tezamen de oudedagsvoorziening, en is over het algemeen is dit 70% van het laatst verdiende salaris. Je betaalt dus alleen pensioenpremie over je bruto salaris minus de franchise, (de pensioengrondslag dus), en deze franchise is voor 2010 vastgesteld op € 12.673,-. Zo die zit. Denk daar meer eens over na.
Maar we zijn er nog niet. Wat doe je als je ziek wordt? Daar zijn we toch voor verzekerd? Jazeker, alleen zitten daar nog wat “gaten” in: Als je ziek wordt, betaalt de werkgever je salaris maximaal 2 jaar door. Daarna val je in de WIA regeling (Wet werk en inkomensvoorziening naar arbeidsvermogen, voorheen de WAO). Het ligt er dan meer net aan of je meer of minder dan 80% arbeidsongeschikt wordt verklaard. In het eerste geval val je dan in de IVA regeling (Regeling Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten) en ontvang je tot je 65-e 75% van je gemiddelde inkomen berekend over het jaar voorafgaand aan de arbeidsongeschiktheid. Uiteraard geldt hier een maximumloon, gebaseerd op het maximum-dagloon. (ongeveer € 48700 per jaar) Wil je toch een aanvulling naar bijvoorbeeld 80% van je laatstverdiende salaris, dan kun je je hiervoor verzekeren, dit heet dan de IVA exedent verzekering . Ja ja, aan alles is gedacht...
Hetzelfde geldt als je arbeidsongeschikt bent, maar nog wel een beetje kunt bijwerken. Je valt dan in de WGA regeling (Regeling Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten) let hierbij op het subtiele woordje “…arbeidsGEschikten..” Dit betekent dat je alléén uitkering krijgt voor het percentage arbeidsongeschiktheid. Men gaat ervan uit dat je aanvullend werk kunt doen. (verdiencapaciteit). Je uitkering is ook gerelateerd aan het minimumloon van €18.242,50 per jaar. In veel gevallen krijg je dus nog minder dan 70% van laatst verdiende salaris (met WGA max. van de €48.715 p.j.) Ook hiervoor kun je je verzekeren, dit heeft dan de WGA-gat of WGA-Hiaat verzekering. De WGA uitkering duurt maximaal 3 jaar, en als je je wilt verzekeren voor een aanvullende uitkering na deze 3 jaar dan heet dit de WGA-exedent verzekering…
Bent u er nog? Jaja, valt niet mee hoor, en ik ben nog niet eens begonnen aan het uitrekenen van de premies…
Hoe dan ook, ondanks deze chaotische pensioenreglementen (of misschien wel juist daarom, het levert bizarre verhalen op…), was de kwartaal company meeting een aangenaam succes. Maar het zette me wel aan het denken. Als wij een project uitvoeren en blijven beheren sluiten we regelmatig een RealOpen IT Support contract of SLA (service level agreement ) met de klant af. Doel is dat de klant weet welke diensten hij kan verwachten, precies weet welke afspraken er zijn voor onderhoud en support, en waarmee ook dan de controle momenten voor alle partijen inzichtelijk worden. Deze overeenkomsten zijn in duidelijke taal geschreven, niks moeilijks aan. De klant zou het uiteraard ook niet accepteren als de SLA onbegrijpelijk was. Onverkoopbaar! Waarom accepteren wij dan wel dat we een batterij aan pensioenadviseurs nodig hebben voordat we een beetje begrijpen hoe het werkt in pensioenland? Alle ondernemers van Nederland, nu is het moment: moeten we niet op de barricaden?
Vorige week hadden we een kwartaal-company meeting. Enkele dagen daarvoor liet ik me informeren over alle pensioenregelingen, zodat ik dit kon doorgeven tijdens de meeting. Ik zou een overzicht geven van alle ‘employee-benefits’ inclusief de bestaande pensioenregelingen. Dat heb ik geweten. Wat een ondoorzichtige ellende. Maar pas op, waarschijnlijk ben ik hier geen uitzondering. Laat het me u uitleggen…:
Allereerst hebben we een gewoon ouderdomspensioen. De premie is een percentage van de pensioengrondslag, en die bereken je door je bruto salaris te nemen minus de zogenaamde ‘franchise’. Franchise is het bedrag gerelateerd aan de WAO uitkering waar iedere Nederlander na zijn 65e recht op heeft. Omdat een pensioen een aanvulling is op de AOW, hoeft over dit franchise bedrag géén pensioen te worden opgebouwd. AOW + Pensioen vormt tezamen de oudedagsvoorziening, en is over het algemeen is dit 70% van het laatst verdiende salaris. Je betaalt dus alleen pensioenpremie over je bruto salaris minus de franchise, (de pensioengrondslag dus), en deze franchise is voor 2010 vastgesteld op € 12.673,-. Zo die zit. Denk daar meer eens over na.
Maar we zijn er nog niet. Wat doe je als je ziek wordt? Daar zijn we toch voor verzekerd? Jazeker, alleen zitten daar nog wat “gaten” in: Als je ziek wordt, betaalt de werkgever je salaris maximaal 2 jaar door. Daarna val je in de WIA regeling (Wet werk en inkomensvoorziening naar arbeidsvermogen, voorheen de WAO). Het ligt er dan meer net aan of je meer of minder dan 80% arbeidsongeschikt wordt verklaard. In het eerste geval val je dan in de IVA regeling (Regeling Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten) en ontvang je tot je 65-e 75% van je gemiddelde inkomen berekend over het jaar voorafgaand aan de arbeidsongeschiktheid. Uiteraard geldt hier een maximumloon, gebaseerd op het maximum-dagloon. (ongeveer € 48700 per jaar) Wil je toch een aanvulling naar bijvoorbeeld 80% van je laatstverdiende salaris, dan kun je je hiervoor verzekeren, dit heet dan de IVA exedent verzekering . Ja ja, aan alles is gedacht...
Hetzelfde geldt als je arbeidsongeschikt bent, maar nog wel een beetje kunt bijwerken. Je valt dan in de WGA regeling (Regeling Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten) let hierbij op het subtiele woordje “…arbeidsGEschikten..” Dit betekent dat je alléén uitkering krijgt voor het percentage arbeidsongeschiktheid. Men gaat ervan uit dat je aanvullend werk kunt doen. (verdiencapaciteit). Je uitkering is ook gerelateerd aan het minimumloon van €18.242,50 per jaar. In veel gevallen krijg je dus nog minder dan 70% van laatst verdiende salaris (met WGA max. van de €48.715 p.j.) Ook hiervoor kun je je verzekeren, dit heeft dan de WGA-gat of WGA-Hiaat verzekering. De WGA uitkering duurt maximaal 3 jaar, en als je je wilt verzekeren voor een aanvullende uitkering na deze 3 jaar dan heet dit de WGA-exedent verzekering…
Bent u er nog? Jaja, valt niet mee hoor, en ik ben nog niet eens begonnen aan het uitrekenen van de premies…
Hoe dan ook, ondanks deze chaotische pensioenreglementen (of misschien wel juist daarom, het levert bizarre verhalen op…), was de kwartaal company meeting een aangenaam succes. Maar het zette me wel aan het denken. Als wij een project uitvoeren en blijven beheren sluiten we regelmatig een RealOpen IT Support contract of SLA (service level agreement ) met de klant af. Doel is dat de klant weet welke diensten hij kan verwachten, precies weet welke afspraken er zijn voor onderhoud en support, en waarmee ook dan de controle momenten voor alle partijen inzichtelijk worden. Deze overeenkomsten zijn in duidelijke taal geschreven, niks moeilijks aan. De klant zou het uiteraard ook niet accepteren als de SLA onbegrijpelijk was. Onverkoopbaar! Waarom accepteren wij dan wel dat we een batterij aan pensioenadviseurs nodig hebben voordat we een beetje begrijpen hoe het werkt in pensioenland? Alle ondernemers van Nederland, nu is het moment: moeten we niet op de barricaden?
maandag 11 oktober 2010
LinkedIn wordt me te link!
Als je niets aan sociale media doet ben je in ondertussen een beetje een digitale dinosaurus. Geen Twitter account? Niet te vinden op LinkedIn? Neem je netwerken dan überhaupt wel serieus? Hoewel het dwingende van deze ontwikkeling hinderlijk is, is meegaan in de vaart der digitale volkeren niet zo moeilijk. Schrijf een blog, twitter je meest briljante ingevingen naar je schare trouwe volgers en hou zo nu en dan je LinkedIn account bij. Geen vuiltje aan de lucht.
Totdat er problemen ontstaan. Een tijd geleden kreeg ik van de LinkedIn-organisatie een vette rekening voor het gebruik van ‘extra diensten’ zoals advertenties. Kennelijk had ik mijn ‘advertising’ account zodanig misbruikt dat ik daar voor moest betalen. En flink ook! LinkedIn werd in mijn ogen meteen een stuk minder sociaal. Maar dat is nog niets in vergelijking met wat HP directeur Bart Hogendoorn overkwam. Terwijl het magazine Computable bij hem op bezoek was voor een goed gesprek, zag Bart dat in zijn account profiel nieuwe informatie was geplaatst. Hij bleek gestudeerd te hebben aan de Universiteit van Mostar in voormalig Joegoslavë terwijl hij daar nog nooit is geweest!
Maar het wordt pas echt spannend dankzij de nieuwste Trojan Zeus. Onder deze klinkende naam zaait deze malware angst en verderf onder netwerkers die gebruik maken van LinkedIn. Trojan Zeus infecteert pc’s en steelt bancaire inloggegevens, legt netwerken plat en heeft nu ook zijn toornige pijlen gericht mensen die gebruik maken van LinkedIn. Spam die lijkt op een e-mail van LinkedIn, bevat de killer Trojan en wordt verstuurd naar jouw e-mailadressen, waarbij het vaak ongehinderd de spamfilter van de pc passeert en ook nog met jouw eigen naam als afzender! Veel zakelijke gebruikers vinden een contactverzoek van een bekend persoon helemaal niet verdacht en openen de mail. Vervolgens hoeft men alleen maar op het kleine, aantrekkelijke gele vlakje ‘accept’ te klikken en Kaboem! Trojan Zeus legt alles plat. En probeert ondertussen inloggegevens van de pc te stelen en toegang tot commerciële bankrekeningen en financiële systemen te krijgen. Wat een ellende! Wat een misère!
Of is er een geheime boodschap te lezen in deze ontwikkeling? Misschien moet men wel stoppen met het oneindig uitbreiden van sociale en zakelijke netwerken. Het is namelijk heel gevaarlijk geworden! Ik ga vandaag maar eens wat mensen bellen. Een stem klinkt toch altijd fijner dan een tweet! Alleen het woord al..
Tenslotte: wel eens geprobeerd om een tweetal profielen in LinkedIn samen te voegen? En alle contacten weer te behouden? Zonder opnieuw 500 + mailtjes te sturen? Da’s pas een uitdaging!
Totdat er problemen ontstaan. Een tijd geleden kreeg ik van de LinkedIn-organisatie een vette rekening voor het gebruik van ‘extra diensten’ zoals advertenties. Kennelijk had ik mijn ‘advertising’ account zodanig misbruikt dat ik daar voor moest betalen. En flink ook! LinkedIn werd in mijn ogen meteen een stuk minder sociaal. Maar dat is nog niets in vergelijking met wat HP directeur Bart Hogendoorn overkwam. Terwijl het magazine Computable bij hem op bezoek was voor een goed gesprek, zag Bart dat in zijn account profiel nieuwe informatie was geplaatst. Hij bleek gestudeerd te hebben aan de Universiteit van Mostar in voormalig Joegoslavë terwijl hij daar nog nooit is geweest!
Maar het wordt pas echt spannend dankzij de nieuwste Trojan Zeus. Onder deze klinkende naam zaait deze malware angst en verderf onder netwerkers die gebruik maken van LinkedIn. Trojan Zeus infecteert pc’s en steelt bancaire inloggegevens, legt netwerken plat en heeft nu ook zijn toornige pijlen gericht mensen die gebruik maken van LinkedIn. Spam die lijkt op een e-mail van LinkedIn, bevat de killer Trojan en wordt verstuurd naar jouw e-mailadressen, waarbij het vaak ongehinderd de spamfilter van de pc passeert en ook nog met jouw eigen naam als afzender! Veel zakelijke gebruikers vinden een contactverzoek van een bekend persoon helemaal niet verdacht en openen de mail. Vervolgens hoeft men alleen maar op het kleine, aantrekkelijke gele vlakje ‘accept’ te klikken en Kaboem! Trojan Zeus legt alles plat. En probeert ondertussen inloggegevens van de pc te stelen en toegang tot commerciële bankrekeningen en financiële systemen te krijgen. Wat een ellende! Wat een misère!
Of is er een geheime boodschap te lezen in deze ontwikkeling? Misschien moet men wel stoppen met het oneindig uitbreiden van sociale en zakelijke netwerken. Het is namelijk heel gevaarlijk geworden! Ik ga vandaag maar eens wat mensen bellen. Een stem klinkt toch altijd fijner dan een tweet! Alleen het woord al..
Tenslotte: wel eens geprobeerd om een tweetal profielen in LinkedIn samen te voegen? En alle contacten weer te behouden? Zonder opnieuw 500 + mailtjes te sturen? Da’s pas een uitdaging!
dinsdag 5 oktober 2010
Elektronisch Patiënten Dossier is geen zaak voor hackers !
Afgelopen week stond er een artikel op Nu.nl. waaruit blijkt dat gezondheidszorg organisaties nog steeds niet doorhebben hoe het nu precies zit met het Elektronisch Patiënten Dossier. Dit artikel beschrijft dat de CG-Raad, de belangenorganisatie van gehandicapten en chronisch zieken, hackers wil inschakelen om het elektronisch patiëntendossier te kraken. Nu ligt het hele plan stil, omdat er geen garantie gegeven kan worden dat de dossiers goed genoegd beveiligd zijn tegen kwaadwillenden. Volgens Nu.nl: “De CG-raad wil de impasse doorbreken. Als de hackers het systeem niet kunnen kraken, kan het vertrouwen in het elektronisch patiëntendossier weer groeien, hoopt de organisatie.”
Dit is een grote onzin-actie. Mogelijke hackers zijn niet het gevaar voor het Elektronisch Patenten Dossier (EPD). Artsen en medewerkers die gebruik maken van het EPD zijn het gevaar! Het EPD is bedoeld voor het faciliteren van de elektronische uitwisseling van zorginformatie tussen hulpverleners voor zover dat voor de behandeling of verzorging van de patiënt aangewezen is. Wat is nu het probleem?
Ten eerste: patiënten worden niet op de hoogte gesteld dat hun gegevens in een EPD staan. Daar moet men eerst toestemming voor geven. Dit allemaal volgens artikel 7:457** van het burgerlijk wetboek (ook artikel 13 Wet Bescherming Persoonsgegevens) waar de privacyregeling omschreven staat. *)
Ten tweede is geconstateerd dat het mogelijk is voor EPD-aangesloten medici dat zij gegevens op kunnen vragen van patiënten die niet door hen behandeld worden, en hun actie dus in strijd is met artikel 457 uit het burgerlijk wetboek! (zie hieronder)
Ten derde (en dat is echt niet nodig!) moeten alle raadplegingen worden 'gelogd'. Echter, met deze log gegevens wordt onvoldoende of helemaal geen controles uitgevoerd. De logging dient op zodanige wijze plaats te vinden, dat op elk willekeurig moment met terugwerkende kracht kan worden nagegaan welke persoon toegang heeft gehad tot de gegevens van een patiënt. Daarnaast dient de logging regelmatig te worden gecontroleerd op onbevoegde raadplegingen. (zie artikel 13 WbP)
Oftewel, het gevaar of het ‘lek’’ waar iedereen zo bang voor is, zit hem vooralsnog niet in mogelijkheid tot het verkrijgen van toegang tot het systeem, het ‘lek’ ontstaat door de organisaties of artsen zelf die een EPD gebruiken en niet gecontroleerd worden hoe zij met patiëntengegevens omgaan. Het lijkt me verstandig als alle gezondheidszorgorganisaties eerst daar heel veel aandacht aan gaan besteden.
Enigszins vergelijkbaar is de Identity Management oplossing "Red Spider" voor MBO en VO scholen die we op dit moment bouwen en implementeren. Inmiddels meer dan 100.000 studenten, medewerkers, parttimers, ouders en verzorgers allemaal aangesloten op een Elektronisch informatie systeem waarmee de juiste informatie voor de juiste doelgroep op het juiste moment in het juiste formaat beschikbaar is. De methode is recht-door-zee: alle relevante informatie uit alle mogelijke 'voedende' systemen (zoals Oracle, Peoplesoft, etc.) wordt verzameld in één grote opslag.
En nu komt het: op grond van ‘de rol’ die een persoon heeft, wordt geregeld welke informatie beschikbaar is. Er wordt dus veel tijd besteed aan het vastleggen van regels, condities, voorwaarden, rechten en plichten die bij een bepaalde rol horen. Op grond van deze rol-gebaseerde verzameling van regels wordt de beveiliging ingericht. Zo kan de informatie beschikbaar worden gesteld aan de zogenaamde 'afnemende' systemen, zoals een E-learning omgeving, een informatie 'portal', een E-mail account, toegang tot een eigen 'home-directory' etc. Voorbeeld: leerlingen kunnen toegang krijgen tot hun webportal, waar al hun persoonlijke informatie staat, maar dit lukt niet als zij toegang willen verkrijgen vanuit de docentenkamer. Want: leerlingen worden niet geacht rond te lopen in de docentenkamer, en veel belangrijker, docenten worden niet geacht in te loggen op de persoonlijke webportal van hun leerlingen.
Het is dus niet alleen een kwestie van veilig inloggen, het is vooral zaak om van te voren de rollen te definiëren. Pas als dit voor elkaar is werkt beveiliging van persoonsgegevens pas echt.
*Artikel 13 WbP:
De verantwoordelijke legt passende technische en organisatorische maatregelen ten uitvoer om persoonsgegevens te beveiligen tegen verlies of tegen enige vorm van onrechtmatige verwerking. Deze maatregelen garanderen, rekening houdend met de stand van de techniek en de kosten van de tenuitvoerlegging, een passend beveiligingsniveau gelet op de risico's die de verwerking en de aard van te beschermen gegevens met zich meebrengen. De maatregelen zijn er mede op gericht onnodige verzameling en verdere verwerking van persoonsgegevens te voorkomen.
**Artikel 457 Burgerlijk wetboek 7
Afdeling 5. De overeenkomst inzake geneeskundige behandeling
Artikel 457
1. Onverminderd het in artikel 448 lid 3, tweede volzin , bepaalde draagt de hulpverlener zorg, dat aan anderen dan de patiënt geen inlichtingen over de patiënt dan wel inzage in of afschrift van de bescheiden, bedoeld in artikel 454 , worden verstrekt dan met toestemming van de patiënt. Indien verstrekking plaatsvindt, geschiedt deze slechts voor zover daardoor de persoonlijke levenssfeer van een ander niet wordt geschaad. De verstrekking kan geschieden zonder inachtneming van de beperkingen, bedoeld in de voorgaande volzinnen, indien het bij of krachtens de wet bepaalde daartoe verplicht.
2. Onder anderen dan de patiënt zijn niet begrepen degenen die rechtstreeks betrokken zijn bij de uitvoering van de behandelingsovereenkomst en degene die optreedt als vervanger van de hulpverlener, voor zover de verstrekking noodzakelijk is voor de door hen in dat kader te verrichten werkzaamheden.
3. Daaronder zijn evenmin begrepen degenen wier toestemming ter zake van de uitvoering van de behandelingsovereenkomst op grond van de artikelen 450 en 465 is vereist. Indien de hulpverlener door inlichtingen over de patiënt dan wel inzage in of afschrift van de bescheiden te verstrekken niet geacht kan worden de zorg van een goed hulpverlener in acht te nemen, laat hij zulks achterwege.
Dit is een grote onzin-actie. Mogelijke hackers zijn niet het gevaar voor het Elektronisch Patenten Dossier (EPD). Artsen en medewerkers die gebruik maken van het EPD zijn het gevaar! Het EPD is bedoeld voor het faciliteren van de elektronische uitwisseling van zorginformatie tussen hulpverleners voor zover dat voor de behandeling of verzorging van de patiënt aangewezen is. Wat is nu het probleem?
Ten eerste: patiënten worden niet op de hoogte gesteld dat hun gegevens in een EPD staan. Daar moet men eerst toestemming voor geven. Dit allemaal volgens artikel 7:457** van het burgerlijk wetboek (ook artikel 13 Wet Bescherming Persoonsgegevens) waar de privacyregeling omschreven staat. *)
Ten tweede is geconstateerd dat het mogelijk is voor EPD-aangesloten medici dat zij gegevens op kunnen vragen van patiënten die niet door hen behandeld worden, en hun actie dus in strijd is met artikel 457 uit het burgerlijk wetboek! (zie hieronder)
Ten derde (en dat is echt niet nodig!) moeten alle raadplegingen worden 'gelogd'. Echter, met deze log gegevens wordt onvoldoende of helemaal geen controles uitgevoerd. De logging dient op zodanige wijze plaats te vinden, dat op elk willekeurig moment met terugwerkende kracht kan worden nagegaan welke persoon toegang heeft gehad tot de gegevens van een patiënt. Daarnaast dient de logging regelmatig te worden gecontroleerd op onbevoegde raadplegingen. (zie artikel 13 WbP)
Oftewel, het gevaar of het ‘lek’’ waar iedereen zo bang voor is, zit hem vooralsnog niet in mogelijkheid tot het verkrijgen van toegang tot het systeem, het ‘lek’ ontstaat door de organisaties of artsen zelf die een EPD gebruiken en niet gecontroleerd worden hoe zij met patiëntengegevens omgaan. Het lijkt me verstandig als alle gezondheidszorgorganisaties eerst daar heel veel aandacht aan gaan besteden.
Enigszins vergelijkbaar is de Identity Management oplossing "Red Spider" voor MBO en VO scholen die we op dit moment bouwen en implementeren. Inmiddels meer dan 100.000 studenten, medewerkers, parttimers, ouders en verzorgers allemaal aangesloten op een Elektronisch informatie systeem waarmee de juiste informatie voor de juiste doelgroep op het juiste moment in het juiste formaat beschikbaar is. De methode is recht-door-zee: alle relevante informatie uit alle mogelijke 'voedende' systemen (zoals Oracle, Peoplesoft, etc.) wordt verzameld in één grote opslag.
En nu komt het: op grond van ‘de rol’ die een persoon heeft, wordt geregeld welke informatie beschikbaar is. Er wordt dus veel tijd besteed aan het vastleggen van regels, condities, voorwaarden, rechten en plichten die bij een bepaalde rol horen. Op grond van deze rol-gebaseerde verzameling van regels wordt de beveiliging ingericht. Zo kan de informatie beschikbaar worden gesteld aan de zogenaamde 'afnemende' systemen, zoals een E-learning omgeving, een informatie 'portal', een E-mail account, toegang tot een eigen 'home-directory' etc. Voorbeeld: leerlingen kunnen toegang krijgen tot hun webportal, waar al hun persoonlijke informatie staat, maar dit lukt niet als zij toegang willen verkrijgen vanuit de docentenkamer. Want: leerlingen worden niet geacht rond te lopen in de docentenkamer, en veel belangrijker, docenten worden niet geacht in te loggen op de persoonlijke webportal van hun leerlingen.
Het is dus niet alleen een kwestie van veilig inloggen, het is vooral zaak om van te voren de rollen te definiëren. Pas als dit voor elkaar is werkt beveiliging van persoonsgegevens pas echt.
*Artikel 13 WbP:
De verantwoordelijke legt passende technische en organisatorische maatregelen ten uitvoer om persoonsgegevens te beveiligen tegen verlies of tegen enige vorm van onrechtmatige verwerking. Deze maatregelen garanderen, rekening houdend met de stand van de techniek en de kosten van de tenuitvoerlegging, een passend beveiligingsniveau gelet op de risico's die de verwerking en de aard van te beschermen gegevens met zich meebrengen. De maatregelen zijn er mede op gericht onnodige verzameling en verdere verwerking van persoonsgegevens te voorkomen.
**Artikel 457 Burgerlijk wetboek 7
Afdeling 5. De overeenkomst inzake geneeskundige behandeling
Artikel 457
1. Onverminderd het in artikel 448 lid 3, tweede volzin , bepaalde draagt de hulpverlener zorg, dat aan anderen dan de patiënt geen inlichtingen over de patiënt dan wel inzage in of afschrift van de bescheiden, bedoeld in artikel 454 , worden verstrekt dan met toestemming van de patiënt. Indien verstrekking plaatsvindt, geschiedt deze slechts voor zover daardoor de persoonlijke levenssfeer van een ander niet wordt geschaad. De verstrekking kan geschieden zonder inachtneming van de beperkingen, bedoeld in de voorgaande volzinnen, indien het bij of krachtens de wet bepaalde daartoe verplicht.
2. Onder anderen dan de patiënt zijn niet begrepen degenen die rechtstreeks betrokken zijn bij de uitvoering van de behandelingsovereenkomst en degene die optreedt als vervanger van de hulpverlener, voor zover de verstrekking noodzakelijk is voor de door hen in dat kader te verrichten werkzaamheden.
3. Daaronder zijn evenmin begrepen degenen wier toestemming ter zake van de uitvoering van de behandelingsovereenkomst op grond van de artikelen 450 en 465 is vereist. Indien de hulpverlener door inlichtingen over de patiënt dan wel inzage in of afschrift van de bescheiden te verstrekken niet geacht kan worden de zorg van een goed hulpverlener in acht te nemen, laat hij zulks achterwege.
dinsdag 21 september 2010
Neerlands glorie wordt verkwanseld
Wie hoort er in dit rijtje niet thuis: HEMA, Ahold, Bijenkorf, KLM of V&D? Juist, van alle Nederlandse bedrijven is Ahold de enige onderneming die daadwerkelijk in Nederlandse handen is. De andere van oorsprong Nederlandse bedrijven zijn verkwanseld aan investeringsmaatschappijen, om zo te voldoen aan de niet te stillen driften van aandeelhouders die groots willen cashen. De laatste in de rij is V&D, die deze week na 123 jaar haar Nederlandse identiteit en, belangrijker nog, karakter verloor. Het bedrijf werd samen met haar restauranttak La Place, opgekocht door het Amerikaanse private equity-fonds Sun Capital Partners. Nu begrijpt iedereen dat Sun Capital de boel vooral heeft opgekocht om in het bezit te komen van de gans met de gouden eieren: la Place. Het gekke broertje V&D hoort ook bij de inboedel, dus vooruit maar, moeten ze bij Sun Capital gedacht hebben, nemen we die ook maar over. Wie weet, kunnen we die over een paar maanden wel aan de Chinezen overdoen.
Het is opmerkelijk dat V&D-topman Mark McKeon geen enkele donderwolk aan de hemel ziet. Integendeel! In verschillende media staat dat hij vooral grote voordelen bij de inkoop van kleding verwacht door de overname van Sun. "V&D is een kleine inkooppartij, maar Sun zit in nog veertien andere winkelketens. Die hebben 34 inkopers in Azië waar wij gebruik van kunnen maken." De Amerikanen hebben aangegeven dat de directie van V&D nog even mag blijven zitten omdat ze het de laatste paar jaar goed hebben gedaan. Ondanks de verliezen op de mode en andere non food-artikelen, die steeds gedekt werden door de winst van la Place. En Mark McKeon maar denken dat het karakter van V&D nooit verloren gaat, alleen nog sterker wordt.
Het verkopen van het bedrijf is voor veel ondernemers een droom die veel irreële doch prangende wensen waar moet maken. Op een dag, is het idee, komt een groot concern dat onnoemelijk veel geld betaald voor mijn floreerde onderneming, waarna ik als goedbetaalde adviseur bij mijn bedrijf betrokken blijf, echter de rest van de tijd vul met het rijden in mijn gele Ferrari naar het landhuis in Italië. Weg met de zorgen over werknemersverzekeringen, wurgende autolease contracten en mogelijke tegenvallende winsten, welkom zorgeloze toekomst vol materiële bezettingen en afgunstige vrienden!
Een paar jaar geleden zat ik in dezelfde situatie. Een groter ICT bedrijf wilde RealOpenIT overnemen, en wij mochten als BV doorgaan waar we mee bezig waren. Ideaal dachten we allemaal, totdat de heren adviseurs en advocaten in strakke maatpakken binnen kwamen stormen en met gefronste wenkbrauwen clausules in de overeenkomst aanbrachten die ik niet begreep, en ineens was het helemaal niet zo leuk meer om ingelijfd te worden. Er ontstond een reële angst dat we onze eigen identiteit zouden verliezen en volledig op zouden gaan in een vreemde organisatie van honderden mensen. We hadden jaren keihard gewerkt om ons te onderscheiden door onze specifieke ICT-kennis en adviezen, nu bleken we in een klap onze eigen identiteit te verliezen. Die gele Ferrari verloor ineens alle glans. Uiteindelijk hebben we hartelijk bedankt voor het aanbod, en besloten zelfstandig door te gaan met behoud van eigen identiteit en karakter. Ik kan me niet aan de gedachte onttrekken dat Willem Vroom en Anton Dreesmann het met ons eens zouden zijn geweest. En ach, dat huis in Toscane komt wel. Als ik 67 bent of zo.
Het is opmerkelijk dat V&D-topman Mark McKeon geen enkele donderwolk aan de hemel ziet. Integendeel! In verschillende media staat dat hij vooral grote voordelen bij de inkoop van kleding verwacht door de overname van Sun. "V&D is een kleine inkooppartij, maar Sun zit in nog veertien andere winkelketens. Die hebben 34 inkopers in Azië waar wij gebruik van kunnen maken." De Amerikanen hebben aangegeven dat de directie van V&D nog even mag blijven zitten omdat ze het de laatste paar jaar goed hebben gedaan. Ondanks de verliezen op de mode en andere non food-artikelen, die steeds gedekt werden door de winst van la Place. En Mark McKeon maar denken dat het karakter van V&D nooit verloren gaat, alleen nog sterker wordt.
Het verkopen van het bedrijf is voor veel ondernemers een droom die veel irreële doch prangende wensen waar moet maken. Op een dag, is het idee, komt een groot concern dat onnoemelijk veel geld betaald voor mijn floreerde onderneming, waarna ik als goedbetaalde adviseur bij mijn bedrijf betrokken blijf, echter de rest van de tijd vul met het rijden in mijn gele Ferrari naar het landhuis in Italië. Weg met de zorgen over werknemersverzekeringen, wurgende autolease contracten en mogelijke tegenvallende winsten, welkom zorgeloze toekomst vol materiële bezettingen en afgunstige vrienden!
Een paar jaar geleden zat ik in dezelfde situatie. Een groter ICT bedrijf wilde RealOpenIT overnemen, en wij mochten als BV doorgaan waar we mee bezig waren. Ideaal dachten we allemaal, totdat de heren adviseurs en advocaten in strakke maatpakken binnen kwamen stormen en met gefronste wenkbrauwen clausules in de overeenkomst aanbrachten die ik niet begreep, en ineens was het helemaal niet zo leuk meer om ingelijfd te worden. Er ontstond een reële angst dat we onze eigen identiteit zouden verliezen en volledig op zouden gaan in een vreemde organisatie van honderden mensen. We hadden jaren keihard gewerkt om ons te onderscheiden door onze specifieke ICT-kennis en adviezen, nu bleken we in een klap onze eigen identiteit te verliezen. Die gele Ferrari verloor ineens alle glans. Uiteindelijk hebben we hartelijk bedankt voor het aanbod, en besloten zelfstandig door te gaan met behoud van eigen identiteit en karakter. Ik kan me niet aan de gedachte onttrekken dat Willem Vroom en Anton Dreesmann het met ons eens zouden zijn geweest. En ach, dat huis in Toscane komt wel. Als ik 67 bent of zo.
donderdag 9 september 2010
Marketinggod in het diepst van mijn gedachten
Niets zo leuk als het starten van een bedrijf. Het schrijven van een business plan, de juiste werkruimte vinden, goede collega’s om je heen verzamelen, het is allemaal een grote spannende zoektocht naar wat werkt en wat niet. Toen ik vijf jaar geleden met RealOpen IT startte was ik HR-manager, contractspecialist, business developer, facilitair medewerker en telefonist. En ja hoor, als de kantoorplantjes zieltogend hun bladeren lieten hangen, was ik degene die ze tot leven bracht met wat Pokon in mijn gieter. Een homo universalis van de moderne tijd. Gelukkig begreep ik al snel dat bepaalde taken toch echt beter uit handen gegeven konden worden. Ik besloot me alleen nog maar bezig te houden met waar ik goed in ben: business development en teammanager. Zo nu en dan waagde ik me nog aan het vormgeven of schrijven van een brochure of een webtekst. Het resultaat vond ik altijd verbluffend mooi, helaas was mijn omgeving wat minder onder de indruk. Dus ook de marketing werd in de loop der jaren meer en meer uitbesteed.
Sinds kort heeft RealOpen IT een nieuw logo en een nieuwe website, dankzij een vormgever die bijzonder creatieve raadselachtige vormgeefdingen doet en het resultaat mag er zijn: eenheid in alle communicatie en een onovertroffen nieuwe huisstijl. Tot zover ging alles goed. Maar, nu komt het, uiteindelijk mocht ik als directeur beslissen welk ontwerp, met welke kleuren, op de nieuwe enveloppen en briefpapier komt te staan. Het bestellen van het drukwerk zou ik coördineren. Monter nam ik deze taak op me. Tenslotte was ik al jaren een marketinggod in het diepst van mijn gedachten. Nu kon ik het aan de hele wereld bewijzen! Vervolgens werd ik genadeloos overgeleverd aan de vormgeefgoden die allesbehalve medelijden hebben met eenvoudige managers die gewoon wat briefpapier willen hebben dat wat kleur betreft past bij de kleuren van de website.
Let op en huiver. Wist u dat: schermkleuren uitgedrukt worden in RGB, (rood-groen-blauw); de drukkerswereld echter spreekt van CMYK (Cyaan, Magenta, Yellow en Key=zwart); internetkleuren worden uitgedrukt in hexagonale waarden; en, tot overmaat van ramp, kleuren ook nog vast kunnen liggen in PMS-nummers? Ja hoor: Het Pantone Matching System is een internationaal standaard kleurensysteem voor drukinkten. Wat ik in mijn naïviteit tot nog toe donkerblauw noemde blijkt opeens PMS 2457C, CMYK 100-96-28-20% of #002664 te heten. Dit komt aardig in de buurt van mijn schermkleur RGB 0- 58-128, dacht ik, maar wat blijkt: het is het toch niet helemaal! Dom, want het is natuurlijk RGB 0-38-100, dat ziet toch iedereen? Om nog maar niet te spreken van drukmanieren om kleuren op papier te krijgen! Offset, zeefdruk, tampondruk of transferdruk in full coated of uncoated colour? De bestelde visitekaartjes lijken in de verste verten niet op het drukwerk van de enveloppen! En de kladblokjes met het nieuwe logo hebben verdacht veel weg van de kleur van de vlekken op die Zwitserse chocoladekoeien...waar is mijn donkerblauw?
Het is duidelijk. Ik ben geen marketinggod. Of vormgever. Wat begon als een eenvoudige vraag naar een nieuwe huisstijl (we willen op het scherm dezelfde 'look-and-feel' als op de brochures en vlaggen buiten het pand) is ontaard in een gevecht met schier eindeloze kleurmogelijkheden. Nu is niets meer is wat het lijkt. Managers van alle landen, be ware! Focus je op je kerntaken en laat heel snel iemand anders zich druk maken om de vertaling van ‘mooi blauw’ naar PMS, naar CMYK en terug. De homo universalis is dood, leve de homo peritus! (De specialist dus…)
Sinds kort heeft RealOpen IT een nieuw logo en een nieuwe website, dankzij een vormgever die bijzonder creatieve raadselachtige vormgeefdingen doet en het resultaat mag er zijn: eenheid in alle communicatie en een onovertroffen nieuwe huisstijl. Tot zover ging alles goed. Maar, nu komt het, uiteindelijk mocht ik als directeur beslissen welk ontwerp, met welke kleuren, op de nieuwe enveloppen en briefpapier komt te staan. Het bestellen van het drukwerk zou ik coördineren. Monter nam ik deze taak op me. Tenslotte was ik al jaren een marketinggod in het diepst van mijn gedachten. Nu kon ik het aan de hele wereld bewijzen! Vervolgens werd ik genadeloos overgeleverd aan de vormgeefgoden die allesbehalve medelijden hebben met eenvoudige managers die gewoon wat briefpapier willen hebben dat wat kleur betreft past bij de kleuren van de website.
Let op en huiver. Wist u dat: schermkleuren uitgedrukt worden in RGB, (rood-groen-blauw); de drukkerswereld echter spreekt van CMYK (Cyaan, Magenta, Yellow en Key=zwart); internetkleuren worden uitgedrukt in hexagonale waarden; en, tot overmaat van ramp, kleuren ook nog vast kunnen liggen in PMS-nummers? Ja hoor: Het Pantone Matching System is een internationaal standaard kleurensysteem voor drukinkten. Wat ik in mijn naïviteit tot nog toe donkerblauw noemde blijkt opeens PMS 2457C, CMYK 100-96-28-20% of #002664 te heten. Dit komt aardig in de buurt van mijn schermkleur RGB 0- 58-128, dacht ik, maar wat blijkt: het is het toch niet helemaal! Dom, want het is natuurlijk RGB 0-38-100, dat ziet toch iedereen? Om nog maar niet te spreken van drukmanieren om kleuren op papier te krijgen! Offset, zeefdruk, tampondruk of transferdruk in full coated of uncoated colour? De bestelde visitekaartjes lijken in de verste verten niet op het drukwerk van de enveloppen! En de kladblokjes met het nieuwe logo hebben verdacht veel weg van de kleur van de vlekken op die Zwitserse chocoladekoeien...waar is mijn donkerblauw?
Het is duidelijk. Ik ben geen marketinggod. Of vormgever. Wat begon als een eenvoudige vraag naar een nieuwe huisstijl (we willen op het scherm dezelfde 'look-and-feel' als op de brochures en vlaggen buiten het pand) is ontaard in een gevecht met schier eindeloze kleurmogelijkheden. Nu is niets meer is wat het lijkt. Managers van alle landen, be ware! Focus je op je kerntaken en laat heel snel iemand anders zich druk maken om de vertaling van ‘mooi blauw’ naar PMS, naar CMYK en terug. De homo universalis is dood, leve de homo peritus! (De specialist dus…)
vrijdag 3 september 2010
Brandweermannen en IT-managers
De afgelopen weken stond alles in het teken van De Regen. De boeren, het verkeer, campings, alles en iedereen had last van de stromende moesson die het land op een ongekende wijze teisterde. Een maandelijkse dosis water kwam op één dag uit de hemel, en alles stond blank. Huiseigenaren zagen het water over de drempel stromen en konden niets anders doen dan hond en kind naar bovengelegen etages brengen. De waterschade kreeg in de media uitgebreid aandacht. Zo nu en dan mocht een woordvoerder van de brandweer de situatie becommentariëren. De brandweermannen. De echte helden van de afgelopen weken. Wist u dat de brandweer alleen in Gelderland al 350 keren is uitgerukt vanwege de wateroverlast? Hoeveel zandzakken ze hebben gestapeld, of liter water ze uit de straten en kelders hebben weggepompt is onbekend. Wel weten we dat in tijden van waternood de mannen van de brandweer paraat staan. Maar wie zijn deze solide helden? Ik ken geen enkele brandweerman. Dacht ik..
Tijdens de zomermaanden zijn we bij de Gemeente Schiedam druk bezig geweest met het migreren van hun NetWare 6.5 omgeving naar Open Enterprise Server 2 SP1. We hebben het project uitgevoerd met minimale downtime voor de organisatie en de samenwerking was dan ook erg prettig. In dezelfde periode kregen we het bijzondere aanbod om ROIT op fotobeeld vast te leggen. Het was logisch daar een klant daarbij uit te nodigen. De IT-manager van de Gemeente Schiedam wilde graag meewerken, en kwam op de afgesproken tijd opdagen. In een loeigrote brandweerauto! De IT-manager waar we al maanden schouder aan schouder mee hadden gewerkt, blijkt in zijn vrije tijd lid te zijn van de vrijwillige brandweer. (Die zijn mannen nooit in een gloednieuwe brandweerwagen het gevaar instuurt, maar de wagen altijd grondig inrijdt, vandaar dat de wagen mee mocht naar ROIT). De fotobeelden die vervolgens gemaakt zijn, werden door de IT-manager in zijn brandweerauto uiteraard ontzettend veel mooier gemaakt. Maar beter nog: ik leerde wederom dat het heel erg leuk is om een klant goed te kennen, en te weten waar zijn hart harder van gaat kloppen.
Pas op zo’n onbevangen moment bouw je echt aan een relatie. Door het uitnodigen van de IT-manager tijdens de fotoshoot kan ik nu zeggen: ik ken mijn klant. En ook (eindelijk!!!): ik ken nu een echte brandweerman!
Tijdens de zomermaanden zijn we bij de Gemeente Schiedam druk bezig geweest met het migreren van hun NetWare 6.5 omgeving naar Open Enterprise Server 2 SP1. We hebben het project uitgevoerd met minimale downtime voor de organisatie en de samenwerking was dan ook erg prettig. In dezelfde periode kregen we het bijzondere aanbod om ROIT op fotobeeld vast te leggen. Het was logisch daar een klant daarbij uit te nodigen. De IT-manager van de Gemeente Schiedam wilde graag meewerken, en kwam op de afgesproken tijd opdagen. In een loeigrote brandweerauto! De IT-manager waar we al maanden schouder aan schouder mee hadden gewerkt, blijkt in zijn vrije tijd lid te zijn van de vrijwillige brandweer. (Die zijn mannen nooit in een gloednieuwe brandweerwagen het gevaar instuurt, maar de wagen altijd grondig inrijdt, vandaar dat de wagen mee mocht naar ROIT). De fotobeelden die vervolgens gemaakt zijn, werden door de IT-manager in zijn brandweerauto uiteraard ontzettend veel mooier gemaakt. Maar beter nog: ik leerde wederom dat het heel erg leuk is om een klant goed te kennen, en te weten waar zijn hart harder van gaat kloppen.
Pas op zo’n onbevangen moment bouw je echt aan een relatie. Door het uitnodigen van de IT-manager tijdens de fotoshoot kan ik nu zeggen: ik ken mijn klant. En ook (eindelijk!!!): ik ken nu een echte brandweerman!
vrijdag 27 augustus 2010
overeenkomst tussen open source en Nelson Mandela
Bezuinigingen zorgen ervoor dat bepaalde technische mogelijkheden, die voorheen werden afgedaan als onvoorspelbaar of te onbekend, zich ineens mogen verheugen in grote mate van populariteit. Zo is er een groeiend aantal directeuren die vijf jaar geleden huiverig hun schouders ophaalden bij de term open source. Niet zelden verboden zij hun IT-man zich in te laten met deze obscure techniek. Nu verdiepen zij zich echter enthousiast in de mogelijkheden. Dat is niet vreemd, want open source software is stabiel, maakt het mogelijk om goede, op maatgemaakte bedrijfsapplicaties te bouwen en deze ook nog eenvoudig te koppelen aan andere applicaties. Logisch dus dat zelfs een behoudende directeur in tijden van financiële nood zijn oogkleppen afdoet. Het grote panorama aan mogelijkheden die open source biedt kan hem waarschijnlijk een eureka -kreet nauwelijks doen onderdrukken.
Hoewel open source zich eindelijk van het bijsmaakje ‘onbekend is onbemind’ ontdoet, blijft het idee dat het ‘gratis’ is maar kleven. ‘Open source is free’ is weliswaar het credo, maar met deze ‘free’ wordt niet gratis bedoeld, maar vrij, dat wil zeggen vrij toegankelijk. ‘Free Nelson Mandela’ was tenslotte ook geen smeekbede om een gratis Mandela. Het gaat dus om vrij toegankelijke software, waar onder de motorkap aan gesleuteld wordt door zeer kundige en gemotiveerde ICT-ers. Zij brengen hierdoor een eindeloos doorontwikkeld en getest platform op de markt. Aan zo’n platform heeft een gemiddelde onderneming niet veel. Het is veelal gebruiksklare bouwgrond, dat door ICT-ontwikkelaars als basis wordt gebruikt voor het bouwen van de meest diverse applicaties. En hieraan zijn natuurlijk wel degelijk kosten verbonden. Maar dan heb je ook wat.
Nu duidelijk is dat open source niet gratis is, maakt Google, aanbieder van onder andere gratis opslag-, webmail- en kantoorapplicaties, het allemaal weer verwarrend. Oracle en Google zijn op dit moment bezig met een juridische strijd over het vermeende gebruik van Java in Google’s open source besturingssysteem voor mobiele telefoons, Android. De broncode van Java is door Sun ontwikkeld en werd in 2006 door dit bedrijf als open source software vrijgegeven. Ondertussen heeft Oracle het bedrijf Sun ingelijfd, en vind Oracle dat Google geen Java-code mag gebruiken voor hun commerciële doeleinden. Google claimt dat de onderliggende code wel degelijk door Google zelf is ontwikkeld. Het lijkt alleen maar op Java. De moraal van het verhaal? Free open source is vrij toegankelijk, maar niet gratis. Google is gratis maar heeft niets te maken met open source (van Sun). Kunt u er nog wijs uit, of vindt u het onderwerp vrij ontoegankelijk?
Hoewel open source zich eindelijk van het bijsmaakje ‘onbekend is onbemind’ ontdoet, blijft het idee dat het ‘gratis’ is maar kleven. ‘Open source is free’ is weliswaar het credo, maar met deze ‘free’ wordt niet gratis bedoeld, maar vrij, dat wil zeggen vrij toegankelijk. ‘Free Nelson Mandela’ was tenslotte ook geen smeekbede om een gratis Mandela. Het gaat dus om vrij toegankelijke software, waar onder de motorkap aan gesleuteld wordt door zeer kundige en gemotiveerde ICT-ers. Zij brengen hierdoor een eindeloos doorontwikkeld en getest platform op de markt. Aan zo’n platform heeft een gemiddelde onderneming niet veel. Het is veelal gebruiksklare bouwgrond, dat door ICT-ontwikkelaars als basis wordt gebruikt voor het bouwen van de meest diverse applicaties. En hieraan zijn natuurlijk wel degelijk kosten verbonden. Maar dan heb je ook wat.
Nu duidelijk is dat open source niet gratis is, maakt Google, aanbieder van onder andere gratis opslag-, webmail- en kantoorapplicaties, het allemaal weer verwarrend. Oracle en Google zijn op dit moment bezig met een juridische strijd over het vermeende gebruik van Java in Google’s open source besturingssysteem voor mobiele telefoons, Android. De broncode van Java is door Sun ontwikkeld en werd in 2006 door dit bedrijf als open source software vrijgegeven. Ondertussen heeft Oracle het bedrijf Sun ingelijfd, en vind Oracle dat Google geen Java-code mag gebruiken voor hun commerciële doeleinden. Google claimt dat de onderliggende code wel degelijk door Google zelf is ontwikkeld. Het lijkt alleen maar op Java. De moraal van het verhaal? Free open source is vrij toegankelijk, maar niet gratis. Google is gratis maar heeft niets te maken met open source (van Sun). Kunt u er nog wijs uit, of vindt u het onderwerp vrij ontoegankelijk?
woensdag 25 augustus 2010
Zomerbezinning
vrijdag 20 augustus 2010 09:37
De zomer is een belangrijke tijd voor ondernemers. Het is de tijd van balans opmaken, kijken wat er nog aan budget over is voor extra activiteiten, of juist besluiten de kraan dicht te draaien. Nadat het vakantiegeld voor werknemers is afgeschreven, en de BTW voor het tweede kwartaal is betaald, krabben veel ondernemers zich achter hun zakelijk oor. De zomerbezinning kan van start gaan. Is dit erg? Nee, juist niet. Deze verplichte pas op de plaats is een micro-reflectie van wat veel bedrijven de afgelopen jaren is overkomen. Sinds de bomen niet meer tot in de hemel groeien, en bijvoorbeeld het ‘wegzetten van gedetacheerden’ geen kwestie meer is van één telefoontje, zijn ondernemers gedwongen zich te onderscheiden van de concurrentie. Door een goede financiële planning te hanteren, strakke strategische doelstellingen te formuleren, maar vooral door blijvend kritisch te kijken naar de inkomsten en uitgaven. En om het bedrijf echt een groei-impuls te geven is de conclusie dan al snel dat je niet één van velen moet willen zijn, maar veel van één moet kunnen bieden. Specialisatie dus.
De afgelopen jaren heb ik deze jaarlijkse bezinning in de zomermaanden samen met mijn team gedaan en ik ben er trots op dat het leidt tot een groeiend, gezond bedrijf. Dit ging natuurlijk niet zonder slag of stoot. Het meest belangrijke inzicht is dat je door specialisatie kennis in huis haalt, waardoor de waarde van je bedrijf toeneemt. Doordat je beter te ‘labelen’ bent, word je door klanten ook veel sneller en vaker gevonden als zij op zoek gaan naar de partner die hen kan helpen bij specifieke problemen. Een bijkomend, maar heel belangrijk voordeel, is dat door de gekozen specialisatie en de focus die hiervan het gevolg is, mijn team hecht is en loyaal aan elkaar. En dit maakt mijn zomerbezinning pas echt zinnig.
De zomer is een belangrijke tijd voor ondernemers. Het is de tijd van balans opmaken, kijken wat er nog aan budget over is voor extra activiteiten, of juist besluiten de kraan dicht te draaien. Nadat het vakantiegeld voor werknemers is afgeschreven, en de BTW voor het tweede kwartaal is betaald, krabben veel ondernemers zich achter hun zakelijk oor. De zomerbezinning kan van start gaan. Is dit erg? Nee, juist niet. Deze verplichte pas op de plaats is een micro-reflectie van wat veel bedrijven de afgelopen jaren is overkomen. Sinds de bomen niet meer tot in de hemel groeien, en bijvoorbeeld het ‘wegzetten van gedetacheerden’ geen kwestie meer is van één telefoontje, zijn ondernemers gedwongen zich te onderscheiden van de concurrentie. Door een goede financiële planning te hanteren, strakke strategische doelstellingen te formuleren, maar vooral door blijvend kritisch te kijken naar de inkomsten en uitgaven. En om het bedrijf echt een groei-impuls te geven is de conclusie dan al snel dat je niet één van velen moet willen zijn, maar veel van één moet kunnen bieden. Specialisatie dus.
De afgelopen jaren heb ik deze jaarlijkse bezinning in de zomermaanden samen met mijn team gedaan en ik ben er trots op dat het leidt tot een groeiend, gezond bedrijf. Dit ging natuurlijk niet zonder slag of stoot. Het meest belangrijke inzicht is dat je door specialisatie kennis in huis haalt, waardoor de waarde van je bedrijf toeneemt. Doordat je beter te ‘labelen’ bent, word je door klanten ook veel sneller en vaker gevonden als zij op zoek gaan naar de partner die hen kan helpen bij specifieke problemen. Een bijkomend, maar heel belangrijk voordeel, is dat door de gekozen specialisatie en de focus die hiervan het gevolg is, mijn team hecht is en loyaal aan elkaar. En dit maakt mijn zomerbezinning pas echt zinnig.
vrijdag 30 juli 2010
Weg met de vakantiestress!
Wuivende palmen en azuurblauwe zeeën doemen in mijn hoofd op bij het woord ‘zomervakantie’. Eindeloze weken hangend op een wit strand, met als enige beslissing of ik nu, of straks in het water zal duiken. Geen gedachten aan werk, collega’s, bazen of klanten. Mijn hersens blanco, net zo leeg als de witte strandvlakte voor me. Herkenbaar? Als je voor 1975 bent geboren vast wel. Als je de pech hebt daarna geboren te zijn, is de kans groot dat vakantie onherroepelijk verbonden is met laptops, checken van e-mails, telefoontjes van het werk. Want iedereen dient altijd en overal bereikbaar te zijn, ook in de warme weken van augustus. Werken op vakantie, helemaal van deze tijd. Maar is het wel zo verstandig, of nodig?
Volgens het Britse Institute of Leadership and Management (echt, zo heet het echt!) blijkt uit onderzoek dat 40 procent van de managers na vakantie meer gestrest is dan daarvoor. Dit is voornamelijk te wijten aan de hoeveelheid werk die zich opstapelt in hun afwezigheid. Van alle Britse managers probeert een derde deze ‘workload’ tijdens de vakantie al te verminderen, door alvast emails door te nemen en te beantwoorden. Ik stel me voor dat ze ondertussen ook hun partner en kinderen naar het leuke strandje, cq stadje of kasteel proberen te managen, waarna zowel de kids als partner het op een schreeuwen zet van zoveel verdeelde aandacht. Gezellig. Kan het anders? Ja hoor.
Ten eerste: zet de grootheidswaanzin van je af en realiseer dat niemand onmisbaar is. Stap af van je eilandje en geef je collega’s toegang tot je email en documenten die relevant zijn. Ten tweede: bepaal in overleg met je klanten welke projecten doorgang moeten krijgen tijdens je afwezigheid en welke even on hold mogen. Vraag aan je collega’s of ze deze projecten kunnen begeleiden en spreek af dat jij dit ook voor hun zal doen, tijdens hun vakanties. Geef aan klanten en collega’s door dat je alleen voor noodgevallen bereikbaar bent. Maak in je inbox de 'regel' aan die ervoor zorgt dat urgente mailtjes worden doorgestuurd naar je I-phone, laat de rest in de inbox staan. Als laatste: adem in, adem uit. Ga relaxed op vakantie. En kom vooral relaxter terug. Tot over twee weken!
Volgens het Britse Institute of Leadership and Management (echt, zo heet het echt!) blijkt uit onderzoek dat 40 procent van de managers na vakantie meer gestrest is dan daarvoor. Dit is voornamelijk te wijten aan de hoeveelheid werk die zich opstapelt in hun afwezigheid. Van alle Britse managers probeert een derde deze ‘workload’ tijdens de vakantie al te verminderen, door alvast emails door te nemen en te beantwoorden. Ik stel me voor dat ze ondertussen ook hun partner en kinderen naar het leuke strandje, cq stadje of kasteel proberen te managen, waarna zowel de kids als partner het op een schreeuwen zet van zoveel verdeelde aandacht. Gezellig. Kan het anders? Ja hoor.
Ten eerste: zet de grootheidswaanzin van je af en realiseer dat niemand onmisbaar is. Stap af van je eilandje en geef je collega’s toegang tot je email en documenten die relevant zijn. Ten tweede: bepaal in overleg met je klanten welke projecten doorgang moeten krijgen tijdens je afwezigheid en welke even on hold mogen. Vraag aan je collega’s of ze deze projecten kunnen begeleiden en spreek af dat jij dit ook voor hun zal doen, tijdens hun vakanties. Geef aan klanten en collega’s door dat je alleen voor noodgevallen bereikbaar bent. Maak in je inbox de 'regel' aan die ervoor zorgt dat urgente mailtjes worden doorgestuurd naar je I-phone, laat de rest in de inbox staan. Als laatste: adem in, adem uit. Ga relaxed op vakantie. En kom vooral relaxter terug. Tot over twee weken!
maandag 26 juli 2010
Nieuw asfalt en geslaagde projecten!
Als ik de warme geur van asfalt ruik denk ik automatisch aan de zomer. Steden die niet gebouwd zijn op 30 graden of meer, laten dikke strepen van fiets- en autobanden in het smeltende asfalt zien. Wegen die doorgaan tot de horizon laten door de zinderende hitte de lucht in de verte vibreren. Er is bijna niets mooiers. Behalve één ding. Níeuw, zwart asfalt op een nieuwe snelweg, 4 banen breed, aan het begin van een warme zomeravond. Zo’n avond als het fijner is om met de autoramen open te rijden dan met de airco aan. Zo’n nieuwe weg, met prachtig ongerept zwart asfalt, blakend liggend tussen twee weilanden met dromerige koeien, is nu beschikbaar voor iedereen. Jawel, een gedeelte van de A2 is open. Een nieuw opgeleverd project, waar iedereen blij van wordt. Ik helemaal.
Een vergelijkbare ervaring, maar dan een beetje anders, krijg ik wanneer een nieuw project waar ik heel tevreden over ben aan onze klant wordt opgeleverd. Bijvoorbeeld een klant die na een geslaagde fusie medewerkers op het juiste moment de juiste toegang moet kunnen geven tot de juiste informatie, afkomstig uit allemaal verschillende systemen! Met onze nieuwste Identity Management oplossingen kunnen we nu bijna alle bronsystemen koppelen aan alle afnemende systemen, daarmee de knooppunten ontwarren en alle relevante gegevens in de juiste systemen automatisch laten synchroniseren!
Géén file meer bij de IT-afdeling, lekker efficiënt, snel en meteen aan het werk! Het doorstromen en beveiligen van informatie, de tijdwinst, het is allemaal mogelijk dankzij deze digitale snelweg. Als ik zie hoeveel er kan, en hoe enthousiast klanten worden van oplossingen die echt een probleem oplossen, ben ik tevreden. Vooral als ik aan het einde van de dag terug mag rijden over het kleine nieuwe stukje A2. Het is zomer!!
Digitaal Exhibitionisme
Nu alle gekte van Oranje achter de rug is, en de oranje vlaggen van de balkons worden gehaald, zijn we langzaam maar zeker niet meer één volk met één identiteit, maar weer losse individuen. Die allemaal in Nederland wonen. De identiteit van de mens kent vele vormen. Sinds de oprichting van ons bedrijf hebben we ons bij RealOpen IT gespecialiseerd in Identity Management. Het beheren van identiteiten dus, en dit doet het vooral heel goed bij onderwijsinstellingen. Wij zorgen ervoor dat de data die in verschillende onderwijssystemen is opgeslagen en wordt beheerd, samenkomt in één systeem. Medewerkers, studenten en scholieren kunnen dankzij onze oplossing met een wachtwoord en token inloggen en krijgen zo online toegang tot hun mail, persoonlijke bestanden, lesroosters en cijferlijsten. Ouders kunnen ook bij de cijferlijsten en lesroosters van hun kinderen, maar natuurlijk niet bij de mail of bestanden. Want het beheren van identiteit hangt nauw samen met het beschermen daarvan.
De scheidslijn tussen de openbare identiteit en de persoonlijke, is op internet vaak ver te zoeken. Op Facebook en Hyves kom ik bizarre ontboezemingen van wildvreemden tegen, die ik echt, écht liever niet had willen weten. Hoe komen deze mensen ooit nog aan een baan, vraag ik me af. Ondanks, of juist door dit toenemende digitale exhibitionisme, is het belangrijk om scholieren en studenten mee te geven dat persoonlijke gegevens echt persoonlijk moeten blijven. Dit kan door scholieren al op jonge leeftijd ervan bewust te maken dat hun persoonlijke gegevens zo kostbaar zijn, dat ze beschermd worden met een wachtwoord en een identity token. Zo beseffen ze zich hopelijk dat privacy een zeer belangrijk goed is.
Identity management is een prachtig systeem. Alles wat studenten nodig hebben bevindt zich onder één knop. Als hierdoor de ‘privacy knop’ bij studenten ook omgaat, hebben we de digitale wereld meteen iets minder gek, én veiliger gemaakt. Dan kunnen de oranje vlaggen wat mij betreft weer wapperen.
Lente in de zomer!
Terwijl buiten de mussen door de hitte van het dak vallen, voelt het op ons kantoor alsof het lente is. Niet omdat we een allemaal een ventilator naast het bureau hebben gezet, maar omdat er iets nieuws in de lucht hangt. ‘Iets’ is een nieuwe website die binnenkort gelanceerd wordt, een nieuw logo, nieuwe mensen die ons hierbij adviseren, en sinds kort ook de overstap op de nieuwe media. Sociale media. Wat voorheen een apart virtueel domein was voor jongeren (sociale wat? juist, onbegrijpelijk voor iedereen die ouder is dan 45) is nu een logisch onderdeel van mijn bedrijf: RealOpen IT.
RealOpen IT bestaat nu vijf jaar. Dit soort hoogtepunten zijn niet alleen feestelijk, ze geven ook een mooi handvat om eens goed naar de interne processen en uitingen te kijken. Doe ik het nog wel goed, snappen klanten wat we kunnen, wat we willen, en waar we goed in zijn? Wat kan beter, en vooral ook hoe. Veranderen om te veranderen is niet goed. Maar als je aanpassingen doorvoert waar het hele bedrijf achter staat, waar het hele bedrijf mee eens is, dan vliegt het dak van enthousiasme van het bedrijfspand. Deze ‘flow’ (om maar eens een virtuele kreet te gebruiken) waart nu al een maandje door het pand. Ik heb er zin in, en mijn team met mij. Na vijf jaar hebben we nog steeds ontzettend veel zin om nieuwe dingen te proberen, nieuwe klanten te bereiken, nieuwe techniek in te zetten. En dit ga ik delen, via mijn Blog, Twitter en andere sociale media uitingen. Spannend.
Een nieuwe lente, nieuw virtueel geluid. U kunt mij niet horen, maar wel lezen. Hopelijk wilt u uw geluid ook laten horen, via LinkedIn of Facebook...
www.realopenit.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)