Terwijl politiek Den Haag publiekelijk tegen elkaar aan schurkt om te kijken welke dealtjes de meeste draagkracht hebben, wordt er achter de schermen een grote Beatrix-coup beraamd. De Volkskrant kopt er op donderdag 28 oktober mee: ‘Verzet tegen macht Beatrix groeit’.
De kenners zagen het natuurlijk al van verre aankomen. Rutte riep tijdens een van de vele formatiepogingen dat híj de volgende formatie zou samenstellen. Beatrix riep hem echter tot de orde. Zij melde fijntjes dat de koningin degene is die een informateur aanstelt, niet de beoogde minister-president. Een ander signaal: Op 14 oktober werd het nieuwe kabinet gepresenteerd tijdens de traditionele ‘bordesscene’. Daarna begeleide Rutte de koningin op de terugweg niet naar binnen, maar drentelde hij gezellig keuvelend met andere ministers achter de majesteit aan de trap op. Helemaal tegen het protocol, en volgens mij moet hij dat geweten hebben.
Als ondernemer ben ik niet zo bezig met het koningshuis, het blijft in mijn optiek Oranje franje. Maar het is wel heel erg toevallig dat in de week nadat het magazine Opzij Beatrix uitroept tot de meest invloedrijke vrouw van Nederland, de Tweede Kamer bericht dat de macht van Beatrix nu toch maar eens beperkt moet worden tot ceremoniële taken. Dat werpt bij mij de vraag op hoe het staat met machtige vrouwen, waar zijn ze eigenlijk? Veroveren ze de bestuurskamers of worden ze en masse verwezen naar het domein van ceremoniële taken?
Surfend op internet zie ik dat de VN recentelijk een onderzoek heeft uitgevoerd waarin beschreven staat dat een gemiddelde vrouw wereldwijd 10% tot 30% minder verdient met haar werk dan haar mannelijke collega. Ook onrustbarend: er zijn maar 14 vrouwelijke staatshoofden ter wereld. Op het ministersniveau gaat het iets beter, daar is 17% vrouw (in Nederland op dit moment 25%, ook niet best). Wat betreft het bedrijfsleven: slechts 13 van de 500 grootste bedrijven ter wereld heeft een vrouwelijke bestuursvoorzitter.
Voordat ik met priemende vinger ‘Schande’ roep, kijk ik rond in mijn eigen bedrijf. Mijn vrouwelijke commercieel manager werd onlangs geïnterviewd over de vraag hoe geëmancipeerd de IT-branche is waarin we werkzaam zijn. En hoe vrouwvriendelijk mijn bedrijf eigenlijk is. Volgens haar is deze vraag ontzettend ouderwets en niet meer relevant. “Werknemers worden afgerekend op hun geleverde resultaten, en echt niet of ze mee willen of kunnen doen aan het old-boys netwerk. Dat netwerk is sowieso erg passé.”
Ik ben natuurlijk heel erg trots op mijn commercieel manager en het helemaal met haar eens. Uit de vraag van de interviewer blijkt echter dat het niet vanzelfsprekend is dat er gekeken wordt naar wat werknemers doen en realiseren, in plaats van hoe prettig ze passen in het (mannelijke ) team. Toch denk ik dat er een grote kentering voor de deur staat. Steeds meer werknemers voeren, dankzij de mogelijkheden om online te werken, hun taken thuis of onderweg uit. Daardoor kan hun werk alleen maar beoordeeld worden op het resultaat. Ik weet zeker dat dit positief zal uitvallen voor alle werkende vrouwen. Zo kan deze technologische trend eindelijk het ‘glazen plafond’ doorbreken. En stuwt het vrouwen wellicht naar de grote hoogtes waar ze horen: de top van het bedrijfsleven.
0 reacties:
Een reactie plaatsen