Vorige week werd de Infosecurity beurs in Utrecht weer gehouden. Hoewel ik me niet meer kan herinneren hoeveel van dit soort beurzen ik ondertussen heb meegemaakt, als standhouder én als bezoeker, blijft het nog altijd een feest om hier rond te lopen. Niet in de laatste plaats omdat ik hier zo’n beetje al mijn oud-collega’s, vroegere partners en voormalige werknemers tegen het lijf loop. En omdat al deze mensen ook weer oude bekenden tegenkomen en bijpraten, is deze beurs een hub van nieuws. En, laten we eerlijk zijn, van smeuïge roddels. Terwijl winkels en restaurants door teruglopende bezoekersaantallen hun deuren moeten sluiten, gaat het kennelijk goed met ICT-vakbeurzen. ICT en Logistiek vond tegelijkertijd met Infosecurity, terwijl Bouw & ICT en Overheid & ICT het aan het begin van het jaar goed deden, en Zorg & ICT noteerde zelfs een kleine stijging aan geïnteresseerden dit jaar. Hoeveel bezoekers Infosecurity telde weet ik niet, maar aangezien zowel op woensdag als donderdag grote drommen mensen zich rond de stands verzamelden, denk ik dat het een goede beurs was.
Wat kan je hieruit opmaken? Zijn steeds meer technische managers op zoek naar innovatieve ICT-oplossingen waarmee zij hun CIO kunnen imponeren? Worden zij op pad gestuurd om DE ICT-oplossingen te vinden die alle bedrijfsbudgetten in een klap kloppend maken? Of zien de bezoekers Infosecurity als een gemoedelijk dagje uit, om niet alleen je kennis over netwerken een beetje op te vijzelen maar ook je netwerk van kennissen en, wie weet, nog een mooie nieuwe baan vind?
De standhouders die ik sprak riepen om het hardst dat ik niet moest vragen wat deze beurs hun opleverde. De juiste vraag was: ‘wat kost het je als je er niet bij bent’. Let wel, dit waren de standhouder van de grootste, luxe uitgevoerde, dik bemande, centraal gelegen en lichtgevende überstands. Tussen de geuren van designer coffee door werden hier relaties aangehaald, handjes gedrukt en elkaar standruimtes beoordeeld. Je hoorde maar weinig over nieuwe klanten of deals. Aan de zijkant van de beurs trof ik een standje van 3 vierkante meter. Achter een tafel stonden drie heren te pronken, en erop 20 mokken met het bedrijfslogo. Inderdaad, het had geen loungebanken, geen turbo koffiemachine of verse sinasappelsap, maar wel een goed verhaal. Met als gevolg dat ze zojuist kennis hadden gemaakt met een bedrijf dat oorspronkelijk geïnteresseerd was in een kleine dienst, maar uiteindelijk een afspraak wilde maken een project te bespreken waar 20.000 werkplekken bij betrokken waren. Kijk, dan doe je het goed!
Of het nu om de sfeer van de reünie of om de energie van ‘de business’ gaat, volgend jaar ben ik natuurlijk weer op Infosecurity. Maar in plaats van dat ik direct naar de grote stands loop ga ik eerst even langs bij die kleine partij die ik vorige week heb ontmoet. Kijken of ze ondertussen al budget hebben voor een goede koffiemachine. Aan hun enthousiasme zal het niet liggen.
0 reacties:
Een reactie plaatsen